Hollands Dagboek: Marco de Koning

Marco de Koning (46), alias Coby Genezijde, is voorzitter van de stichting Hellun Zelluf in Amsterdam. De stichting bevordert homo-cultuur en werd opgericht na het overlijden van de activist en travestiet Geert Vissers, alias Hellun Zelluf. Deze week werd geld ingezameld om in vijftien ziekenhuizen speciale ligbaden voor aids- en kankerpatiënten te installeren. De Koning was 15 jaar groepsleider van moeilijk opvoedbare kinderen, naar eigen zeggen dankzij 'een aangeboren moederinstinct'. Hij woont samen met Hajib in de Kinkerbuurt.

Woensdag 19 juli

Pieter Voeten heeft de taken rondom de kleedkamer met Ivo besproken. Onze benefiet wordt grootscheeps aangepakt. Als Pieter het produktiewerk niet had gedaan, was ik helemaal ingestort. Ik heb mijn handen nog steeds vol aan de Miss-verkiezingen. De artiesten voor de avond zijn rond. Met Bep en Greta hebben we voortdurend balkonoverleg. Agneta is weer terug van weggeweest. Pieter doet de trava-tour door Tilburg, in de bus van Hanneke en Tilly. Loes en Natasja ook maar weer eens gevraagd. De Stichting is op Carla de Boer, Beesje Freek en Hella Holland na op volle sterkte aanwezig op Roze Maandag. We gaan er samen tegenaan.

Vandaag het circuit van Virlin en Sunny benaderd voor de Miss-verkiezing. Het gaat allemaal lukken, Leon-met-de-chique-achternaam doet ook mee, namens de It. Ik zit op dit moment in een combinatie van verbouwing en voorbereiding op Roze Maandag. Dat is wel heel zwaar. Ik ben erg gestresst en reageer af op Hajib, mijn partner.

Altijd ben ik bang dat er iets verkeerd gaat, het moet steeds beter, want het verwachtingspatroon ligt vrij hoog naar ons toe. Zo'n benefietfeest voor het multifunctionele ligbad ten bate van aids- en kankerpatiënten. We kunnen hen nog mogelijkheden voor ontspanning bieden, in zo'n prachtig bad. In de drie ziekenhuizen, die we hebben voorzien, zijn zelfs wachtlijsten voor patiënten. Ooit heb ik tijdens de opening van de AMC-badkamer gezegd, dat we anderhalf miljoen nodig hebben voor 15 baden in Nederland en dat die er zouden komen. Ik ben blij dat Pieter de zakelijke kanten is gaan coördineren. We zijn een goed team. Ik ben hem erg dankbaar, het manneke met de nullen en het bewogen hartje.

Donderdag

Vanmiddag heeft Leon-met-de-chique-achternaam mijn rokje gebracht. Hij overhandigde mij een blauw vodje. Ik snap niets van Leon, hij is ontwerper, dan kan hij mij op Roze Maandag toch wel iets beter verzorgen? Maar ik heb afgeleerd om met een zuur gezicht z'n creaties te ondergraven. Dus flink zijn, aanpassen en afwachten. En tot mijn grote verbazing werd dat vodje met wat heen en weer gedrapeer een degelijk Chanel-rokje net over de knieën, dat uitstekend past bij mijn Louise Quinze bovenstuk. Mijn blauw-gouden kostuum is in orde. Voor de rode editie van de avond heb ik nog een rood glitter rokje liggen. De meters onderstuk laat ik in Amsterdam. Daar is het te warm voor. Ik denk dat ik overdag wat glamour-petten opzet en 's avonds bij de feestpresentatie met een pruik verschijn.

Mijn antieke tafel uit Wuustwezel is gebracht. Erg ongelegen, midden in de verbouwingspuinhoop, maar de eigenaar en de vrouw die de antiekhandel runnen zijn zulke lieverds, dat dit veel goed maakte. Ik begin erg veel te hoesten, waarschijnlijk stof uit de keuken. Ik heb nu geen water, geen afvoer en gas en moet wachten op de loodgieter. Steeds probeer ik wat schoon te maken, maar het lukt me niet erg. De telefoon staat ook roodgloeiend. Zelfs op mijn antwoordapparaat. Iedereen wil z'n zegje doen. En ik blijf maar tolerant, totdat ik er dood bij neer val. Als dat dan toch moet, moet ik maar een heart-attack in zo'n multifunktioneel ligbad krijgen. Dan kunnen ze terecht beweren: dat was zijn hele leven.

Vrijdag

Sunny, Virlin en Kentucky Martha zullen present zijn. Positieve schatjes. Mijn koorts stijgt en mijn eetlust daalt. Verval ik weer in het oude patroon van februari? Toen ben ik een maand opgenomen geweest. Alice doet haar best met koken, maar niets smaakt me. De HIV-vereniging Noord Nederland en het Aidsfonds zijn in een steekspel verwikkeld over geld, opgehaald in het Noorden, tijdens Wereld Aidsdag. De HIV-vereniging wil dat besteden voor onze badenaktie. Het Aidsfonds wil het voor andere doeleinden gebruiken. Ik wilde dat ze daar nu eens uitkwamen. Groningen wil gewoon een bad. Maar dat is voor de toekomst. Eerst moeten we de tegenstrijdige financiële belangen en competities van de Tilburgse homo-horeca beslechten en iedereen op één lijn brengen. Het gaat tenslotte om het Tilburgse Ziekenhuis. Henk Krol van de Gay-krant is ook altijd weer bereid het belang van onze ligbadenaktie te onderstrepen. Ik mis Tedje Lipstick, haar lipstick zit ook niet meer zo denderend. Ze is denk ik een beetje overspannen. Op dit moment heeft ze weinig energie.

Zaterdag

Alles gaat goed in Tilburg, alleen met mij niet. De feesttent is weer fantastisch, alles is rond. Pieter heeft ons gebeld en ik had begrepen dat ik vandaag mee kon rijden naar Breda. Kan ik daar wat relaxen en de laatste zaakjes van mijn kleding in orde maken met steun en toeverlaat van kledingdeskundige mw. den Ronden. Maar nee hoor, het liep niet zoals ik dacht. Pieter zat nog in Tilburg. Kon ik met pruik, koffers, fotoboeken van de Stichting, make-up doos het openbaar vervoer pakken. En 1e klas of 2e klas, het maakt tegenwoordig niet uit. Ik heb geleerd het openbaar vervoer onder zulke condities te haten.

Natuurlijk weet heel Nederland, dat de NS zeer creatief is om mensen uit, in plaats van in de trein te krijgen. Ik, ziek travootje, omringd met jurken, vraag nog aan de balie, waar ik me voor de 1e klas moet vervoegen. Krijg informatie, dat dit normaliter achter de locomotief is en wat blijkt, op de route Amsterdam-Limburg zijn slechts 3 coupé's 1e klas en wel helemaal achterin. Waarvan 2 hokjes voor rokers. Hoe neem je zo'n lange Intercity, voordat je op je plaats bent? Je gilt en snauwt naar je partner, dat hij er nu in moet, omdat de trein anders wegrijdt. Vervolgens moet je kilometers lopen in een trein die rijdt. Eindelijk 1e klas, de telefoons zullen daar ook wel kapot zijn. Ik praat uit ervaring. En catering is in Holland na 8 uur verboden. Gelukkig komen daar twee conductrices, waarvan de één duidelijk door een bedrijfspsycholoog is geïnstrueerd vooral vriendelijk te blijven. Ik denk dus op haar te kunnen afreageren. Nou dat is mislukt. Op mijn vraag waarom de 1e klas niet is aangegeven, blijft ze uiterst vriendelijk. “Ja, op deze route zijn alle 1e klas wagons helemaal achteraan. Wij weten dat natuurlijk, omdat wij op deze route werken”. Ik snakte naar adem en kon nog uitbrengen: “Ik hoop dat ze dat voor u dan niet meer veranderen.” “Nee hoor”, zei ze vriendelijk en sloeg de deur dicht. Hajib krijgt de volle laag.

Zondag

Zondag - de stilte voor de storm. De diva's uit Amsterdam, met uitzondering van de in Italië verblijvende Nicky Nicole. Pleeg de laatste telefoontjes om alles te checken. Pieter heeft het draaiboek met me doorgenomen in aanwezigheid van Isabel, waar alles te groot aan is. Ze is mijn assistente. Ik hoop niet dat ze over me heen struikelt. Volgens mij gaat Tilburg morgen wederom bewijzen dat de Roze Maandag een succes blijft. Morgen wel bijtijds op, er valt geld te verdienen voor onze aktie. Als Hellun Zelluf dit van boven aanschouwt, kan ze trots zijn. Ja schat, jij hebt niet meer van zo'n heerlijk bad kunnen genieten, maar gelukkig velen anderen wel. Misschien is het voor mij ook wel te laat. Ik wil er één voor het Prinsengracht-ziekenhuis. Maar nu eerst Tilburg, en Groningen. We hebben heel wat donaties nodig. En de Stichting Hellun Zelluf levert er altijd een feestje bij. Zelfs de officiële opening wordt door ons altijd tot een cultureel festijn gemaakt, waarin Margreet Dolman, Jenny Arean, Willem Nijholt en de bekende Nederlanders die wij bij onze aktie zo nodig hebben, eigenlijk nooit ontbreken. Jos Brink en Hans van der Togt hebben voor ons zelfs een tv oproep gemaakt.

En onze trouwste fan is Carry Tefsen, gevolgd door Imca Marina. Altijd van de partij. Er is geen ruimte om alle bekenden te benoemen, maar ik kan u verzekeren dat het een behoorlijke lijst is. En nu maar afwachten hoe de nieuwe artiesten van morgen reageren. Met z'n allen in het multi-functionele ligbad.

Roze Maandag

Om 6 uur maakt Hajib me wakker. Is het de hitte of zenuwen? De ochtend duurde daardoor lekker lang. Om 't uur wakker, maar zeeën van tijd tot 12 uur. Dan gaan we met de auto naar Hardy's, waar ik me rustig kan opmaken. De kapperszaak heeft de hele dag zijn zaak opengesteld voor deelnemers aan de Miss-KerMiss verkiezing. Voordat de bus van de stichting met Travo's en vaste cast daar arriveerden, was ik al klaar. Om 3 uur 's middags zou de Miss-KerMiss verkiezing starten. Ik zou in een kittig pakje de peptalk doen en Roze Maandag schattig bedanken in de geplande opening van de Popcorn. Waarom ik nooit daar naar toe gebracht ben, heb ik nooit begrepen. Coby Genezijde voor niets in vol ornaat. 's Avonds zou ik heel iets anders aantrekken.

Tussendoor kon ik naar een gereserveerde hotelkamer, maar daar heb ik geen gebruik van gemaakt. Ik kon bij Jan en Frans logeren, vermaard om hun gastvrijheid. Later zou ik daar een dutje doen en een hapje mee eten. Voor mij was het daar erg relaxed, maar dat was het, geloof ik, niet zo voor hun. Ik kan aardig verward doen. Later bleek dat ik 39,2ß8 koorts had. 's Avonds op het toneel kon ik dat verbergen. De Miss-KerMiss Verkiezingen onder boeiende leiding van een nieuw familielid van Vera Springveer was begonnen. Een snelle en gevatte presentatie. Een jury bestaand uit Marjol Flore, gemeente-voorlichter Esch Tufner en Jos Migchelbrink van café Hit moesten hun professionele mening geven. Later zou Marjol Flore met haar dijk van een stem nog een slotoptreden verzorgen, wat ik helaas moest missen.

En dan waren er Bep en Greta, de Miss-KerMiss winnaressen uit 1954 met wel heel vreemde bonuspunten. Daarmee werd het oordeel van de gerenommeerde jury flink onder vuur genomen. Het neefje van Vera Springveer had er duidelijk zin in en had een aantrekkelijke lach. We hadden een prachtige, gevarieerde collectie aan Miss-KerMiss-kandidaten kunnen strikken.

De gelegenheids-CD van Ronnie Tober en Robert Gokenbrauski werd geïntroduceerd, als glorieus openingslied voor de Miss-verkiezingen; met het bekende lied “Naar de kermis.” Alles voor het Elisabeth Ziekenhuis. De travo's deden vervolgens hun werk. Grote opkomst en beeldige creaties. In de pauze voordat de kandidaten met hun kermisact de tweede ronde zouden ingaan, hadden we een dans-act van Loes en Natasja.

De kleding was perfect, de opkomst ging vlot, mooi gefigureerd, maar halverwege deze act werd het veel te gewaagd. Dit kan wel in een hoofdstedelijke discotheek, maar niet in deze tent.

Wat moest ik doen? De act afbreken zou nog meer commotie teweegbrengen. Dit hadden we niet afgesproken. Het was snel voorbij. Superintelligentie ligt soms dicht bij naïviteit. Ik neem het Loes en Natasja wel kwalijk. Maar onze energie moet naar onze badenaktie. Het liep goed af met de juryleden. En ondanks de Miss-KerMiss act en het optreden van Marjol Flore, moest ik nu echt gaan uitrusten.

Om 8 uur zou ik terug zijn. Een prachtige openingsact van modellen en Hardy's, maar waar bleven de artiesten? Gelukkig konden we Jozien, met haar prachtige stem en bonte Agnete van onze stichting naar voren schuiven. En plots was daar Johnny Romeins met een prachtig optreden. Iedereen viel binnen. Het bleef maar doorgaan. Roland Verstappen en Johnny Lakin, Justine Pelmelay en om af te sluiten Ronnie Tober met “z'n Robert”. Anneke Grönloh met Jan Jaapje en Imca Marina. Het feest groeide en groeide. Mijn presentatie-kracht steeg. Tussendoor de witte duiven van club Fuck, en donaties.

Dat laatste anderhalf uur was echt te gek. Ik was wel verkild door mijn blote jurk. 's Avonds koelt het toch af. Maar uiteindelijk kon ik afsluiten, het publiek bedanken en uitnodigen de diverse homo zaken te bezoeken. Het was een vol en enerverend programma geweest. De avond was geslaagd. Ik was tevreden en liet me snel afvoeren naar Breda.

Dinsdag

Vandaag blijft mijn koorts hoog. Uitgeslapen en een warm bad gemaakt. Nog wat make-up wegwerken. Gisteren ben ik rillend van de kou in bed gevallen. Slecht voor mijn gezichtshuid. We hebben alle kledingkoffers uit Tilburg bij Jan opgehaald. Alles weer compleet en Boudewijn fatsoeneert de spullen. Bij een benzine-station een Brabants Dagblad gevonden. De reacties vallen erg mee. Alleen had ik meer over de aktie verwacht, in plaats van een commentaar over bloot.

Terug in Breda hebben we dr. Moira gebeld, omdat ik bang was voor een longontsteking. Ze kon op eerste gezicht niets vinden. Ik ben wel kortademig. Ik moet volgende week maar met internist ter Veen van het Prinsengracht-ziekenhuis contact opnemen. Ik kom in Breda nog even bij. Ik heb 't zo nodig. Sybolt heeft vandaag nog lekkere asperge-soep gemaakt. Van Pieter hoorde ik dat de reakties van gisteren onverdeeld positief waren.

Woensdag 26 juli

Vannacht slecht geslapen. De hoestdrank en paracetamol helpen een beetje. Ik heb nog wat kramp in mijn benen, zo'n hele dag op een hoge hak vereist een flink stel kuiten, wat ik momenteel niet heb. Ik ben blij dat ik Coby Genezijde van de badenaktie 'Geen Woorden, Maar Baden' aan de Tilburgse bevolking kon laten zien.

De voorlopige opbrengst is ƒ 22.000,- Uit Groningen hebben we inmiddels vernomen, dat het Aidsfonds een akkoord heeft gesloten met de HIV-vereniging Noord-Nederland, dat de ƒ 22.000,- naar de stichting Hellun Zelluf mogen. Met onze reserve uit het optreden van het Nederlands Dans Theater voor onze stichting houden we ƒ 6.000,- over. Dus voor Tilburg en Groningen hebben we nu een half bad. Dat moet in beide gemeentes een heel bad worden.