Chileen Marcelo Rios overleeft matchpoint in kwartfinale Dutch Open; Geluk is arrogant tennistalent goed gezind

AMSTERDAM, 28 JULI. Een groter contrast tussen spelers was niet denkbaar, gisteren op het centercourt van de Internationale Tenniskampioenschappen van Nederland. Aan de ene kant van het net stond Bernd Karbacher, een 27-jarige, nauwelijks tot de verbeelding sprekende Duitser. Tegenover hem stond Marcelo Rios. De Chileen heeft de reputatie een arrogante lastpak te zijn, die het altijd met de scheidsrechter aan de stok krijgt. Karbacher speelt in een onberispelijk tennistenue. Rios gaat met paardestaart, oorbellen en talloze kettinkjes over de baan. Bij elke slag lijkt het alsof zijn zakken zijn gevuld met grote hoeveelheden kleingeld. De enige overeenkomst tussen beide tennissers is hun backhand, die ze dubbelhandig slaan. De kleine (1.73 meter), 19-jarige Rios zelfs met een sprongetje.

Het werd gisteren in Amsterdam pas in de laatste drie games spannend. Op een stand van 5-4 in de beslissende set mocht Karbacher voor de wedstrijd en een plaats in de halve finales serveren. Hij kwam op matchpoint en leek het duel in zijn voordeel te beslissen met een uitstekende service. Rios kon zijn racket er ternauwernood tegenaan zetten. Maar vervolgens sloeg Karbacher die eenvoudige return in het net. De Duitser verloor prompt zijn servicegame, Rios won de zijne en kreeg in de volgende game zowaar een matchpoint op de service van Karbacher. Het publiek gunde de Chileen de winst, want het overdekte promodorp lonkte omdat het steeds harder begon te regenen.

Karbacher werkte het matchpoint echter weg met een krachtige service. Een slagenwisseling later stond het opnieuw matchpoint in het voordeel van Rios. Weer dwong de Duitser de Chileen in de verdediging, die in een uiterste poging de bal vele meters de lucht in sloeg. Karbacher liet de bal rustig stuiteren en wilde met een eenvoudige smash het matchpoint wegwerken. Tot ieders verbazing sloeg Karbacher de bal echter meters uit en verloor daarmee de partij met 6-4, 6-7 en 5-7. Uit frustratie mepte de Duitser vervolgens een bal het stadion uit, een actie waarvoor het publiek hem met applaus beloonde.

Rios zat er na de wedstrijd tevreden onderuitgezakt bij. “Dat ik een matchpoint overleef, is gewoon geluk, maar ja, dat hoort bij tennis.” Hij erkent dat er nog het een en ander aan zijn spel te verbeteren is. “Vooral mijn service moet beter, daarmee gaf ik teveel gratis punten weg. Gewoon omdat dat nog geen wapen voor me is.”

Gedurende het wat saaie baselineduel schreeuwde Rios het regelmatig uit van ergernis over zijn gemiste ballen. Voortdurend smeet hij met zijn racket, schopte tegen ballen en kreeg de gebruikelijke waarschuwing van de scheidsrechter toen hij een bal het publiek intrapte. “Aan mijn wedstrijdmentaliteit ga ik nog een hoop verbeteren”, beloofde de Chileen. “Ik ben nog jong, dus mentaal nog zwak”, was zijn verklaring. Rios wekt zowel bij verlies als bij winst de indruk dat hij duizend dingen liever zou doen dan op een tennisbaan staan. “Daar ben ik het niet mee eens. Uiteraard tennis ik graag, maar als het tegen zit word ik pissig. En het klopt, ik ben heel vaak heel erg pissig.”

Ook buiten de baan heeft de Chileen een twijfelachtige reputatie. De tennisbond van zijn land, toch al niet ruim bedeeld met talent, schorste Rios voor een half jaar nadat hij bondsvoorzitter Javier Flores voor mafialid had uitgemaakt. Vorig jaar, nadat hij de halve finale van het Challenger-toernooi in Scheveningen had bereikt, ontsloeg hij zijn toenmalige coach Erwin Dannenberg met de woorden: “Dannenberg kan me toch niets meer leren.”

Tegenwoordig reist Rios regelmatig naar Florida waar hij zich met kampioenenkweker Nick Bolletieri verstaat over technische en tactische zaken die aan zijn spel verbeterd kunnen worden. “Hij is niet mijn coach, want ik heb al een coach. Hij is meer mijn adviseur. Ik bel hem regelmatig om te vragen met welk plan ik een volgende tegenstander te lijf moet gaan.”

Dat de Chileen een tennisser is voor de toekomst blijkt uit zijn snelle stijging op de wereldranglijst. Rios, in 1993 wereldkampioen bij de junioren, werd vorig jaar prof. In zijn debuutjaar steeg hij 400 plaatsen op de wereldranglijst en haalde, net als gisteren, de halve finale van de Dutch Open. Dit jaar zette hij zijn opmars voort en was hij even de nummer 45 van de wereld.

De organisatie van de Dutch Open had dit jaar niet gerekend op de komst van Rios. Toch meldde het Chileense talent zich opeens in Amsterdam. Te laat om nog te kunnen worden ingeschreven voor het hoofdtoernooi. Zonder problemen werkte Rios zich echter door de noodzakelijk geworden kwalificatie. “Ik had gepland om na mijn uitschakeling in Stuttgart (waar hij vorige week in de tweede ronde verloor van de latere winnaar Thomas Muster, red.) terug te gaan naar Chili”, verklaarde Rios zijn onverwachte optreden in Amsterdam. “Maar alle vluchten waren volgeboekt, dus besloot ik in Europa te blijven en maar ergens te gaan spelen.”