Verbroedering

Anno 2045. Europa herdenkt de oorlog in voormalig Joegoslavië. De media tonen beelden van bejaarde mannen en vrouwen die vertellen over wrede moordpartijen, verkrachtingen en martelingen.

Bij sommigen vloeien de tranen nog steeds. Op verschillende plaatsen worden kindertekeningen tentoongesteld waarop gruwelijke details van terechtstellingen. De tweede generatie, zonen en dochters van zowel slachtoffers als agressors, vertellen het verhaal van een verwerkingsproces dat een leven lang duurt. Heel verschillende mensen, maar allemaal benadrukken ze dat de herinnering moet worden doorgegeven aan de volgende generaties: dit mag nooit meer gebeuren. Verder wordt er gefeest, en hoe! Het is één grote verbroedering. De Serviërs beloven weer Bosnische tomaten te gaan eten en de Bosniërs op hun beurt zullen niet meer vragen waar hun fiets is gebleven. Oud-strijders marcheren door de straten, gedecoreerd van oksel tot oksel. Jong en oud juicht ze toe: mensen die menen geleerd te hebben van het verleden en voortvarend de wenkbrauwen fronsen wanneer waar ook ter wereld het ideaal van vrede en broederschap dreigt te worden verstoord. Zelfs de voormalige VN-militairen mogen op een bescheiden manier deelnemen aan het feest, zij het na een langdurige emotionele discussie in het Bosnische parlement. De politiek verantwoordelijken binnen de VN, Verenigde Narren in de volksmond, die destijds de politieke verantwoording hadden om in te grijpen maar hun laffe neuzen in de wind staken mogen niet van de partij zijn. De geschiedenis herhaalt zich, maar nooit volledig: zij die zichzelf als bevrijders opwierpen zijn deze keer niet welkom.