Overste Karremans (4)

Aan Generaal Couzy.

Met een zekere verwondering om niet te stellen verontwaardiging heb ik via de media op 24 juli jl. vernomen, hoe u op 23 en 24 juli afstand neemt van de verklaringen van Lt. kol. T. Karremans, gedaan tijdens de persconferentie in Zagreb op 22 juli.

Gezien de prominente plaats, die u innam op de persconferentie alsmede de functie die u bekleedt, mag ik toch veronderstellen dat u de hoofdverantwoordelijkheid droeg, tijdens deze persconferentie. Aangezien Lt. kol. Karremans zijn verhaal voorlas is het duidelijk, dat deze zijn voordracht had voorbereid.

Is het niet uw taak, als militair bevelhebber, om de militairen van de Koninklijke Landmacht te leiden en te motiveren? Is het dan niet vereist, om deze belangrijke persconferentie voor te bereiden (er is bovendien een persvoorlichter aanwezig)? Daarmede te voorkomen dat een in dit geval onervaren officier in een kuil valt. Deze officier daarvoor te behoeden; men kan verwachten, dat zijn horizon onder invloed van 6 maanden betrekkelijke isolering meer of minder gedeformeerd kan zijn. Ook was er toch een mogelijkheid tijdens de persconerentie bij te sturen. Dit is niet de taak van de minister, maar m.i. van de bevelhebber.

Met werkelijk leiderschap had deze commotie: heel Nederland valt op de bekende wijze weer over de Lt. kol. Karremans heen, kunnen worden voorkomen. Een officier, die onder zeer moeilijke omstandigheden heeft gefunctioneerd en één dag daarvoor nog de hemel wordt ingeprezen. Wellicht mogen wij ook dit relativeren.

Met alle begrip voor de moeilijke situatie, waarin de bataljonsleiding verkeerde, blijft een belangrijke vraag onbeantwoord.

Is het bataljon, cq. compagnie, door de leiding op een juiste gecontroleerde wijze vertragend, teruggenomen van Srebrenica op Protocari, daarbij de moslimbevolking maximale bescherming biedend om te vluchten?

Een volgende vraag, die eveneens niet is beantwoord: Heeft de bataljonsleiding voldoende kordaat opgetreden, cq tegenwicht geboden, tegen de generaal Mladic in geval van gijzeling van personeel, mishandeling van burgers en kaping van materiaal? (bij ons is het geen gewoonte een borrel te drinken).

Is de Lt. kol. Karremans daarbij voldoende ondersteund door het hogere echelon? Mij is geen VN-eenheid bekend, die zoveel materiaal en uitrusting heeft verspeeld.

Blijft zonder meer de dankbaarheid en waardering voor het bataljonscommando, dat alle soldaten behouden zijn teruggekomen, een van de belangrijkste verantwoordelijkheden van een bataljonscommandant. De wijze waarop zij, onder typisch Nederlandse bevelvoering, hun taak hebben uitgevoerd is voorbeeldig.