Kleedgeld

Kleren maken de man, maar niet in Nederland. Gemiddeld gaven wij in 1992 1.070 gulden per jaar uit aan kleding. Ruim minder dan de Oostenrijkse koplopers (2.330 gulden), ook minder dan het Europees gemiddelde (1.245 gulden).

Voor een deel worden deze verschillen veroorzaakt door het prijspeil. Maar ook relatief gezien geven Nederlanders weinig om kleren. Tegen de verwachting in blijken Italianen ookweinig te spenderen aan kleren. Hieraan is vooral de lage koers van de lire debet, relatief gezien doen de Italianen namelijk nauwelijks onder voor de Oostenrijkers. Dit blijkt uit cijfers van het Britse marktonderzoeksbureau Euromonitor. Volgens Simon Verlaat, directeur van het Nederlands Mode Instituut, bezet kleding een steeds lagere plaats op het prioriteitenlijstje van de Nederlander. Tien jaar geleden stond Nederland wat uitgaven aan kleding betreft op de derde plaats in Europa, nu op de negende. Vorig jaar werd hier 20 procent minder aan kleding besteed dan in 1993. We kochten nagenoeg evenveel kleren, maar goedkoper of in de uitverkoop. Reden voor een aantal textielorganisaties om de handen ineen te slaan: vanaf 1 januari 1996 beginnen zij een collectieve campagne om kleding meer onder de aandacht van de Nederlander te brengen. Vorige week opende Verlaat, bijgestaan door ontwerper Frans Molenaar, op de radio een offensief tegen de wansmaak van de Nederlander. Vrouwen van meer dan gemiddelde omvang hullen zich in leggings. Mannen lopen, ook buiten het sportveld, in 'camping-smokings'. En dat moet verboden worden, vinden deze modekenners.