Geblesseerde Muster stopt na gewonnen partij

AMSTERDAM, 26 JULI. Hij trok wel een beetje met zijn been, tussen de punten door. En hij vroeg wel om medische assistentie in de tweede set van zijn duel tegen Sinner. Maar dat Thomas Muster onmiddellijk na zijn gewonnen wedstrijd met een ernstige voetblessure af moest haken, verbaasde iedereen bij de Internationale Tenniskampioenschappen van Nederland.

“Zelf wilde ik dit toernooi nog wel uitspelen, maar het mocht niet van de dokter”, zei Muster nadat hij was onderzocht. Sinds een training op 16 juli heeft de Oostenrijker last van zijn rechtervoet. Die dag hoorde hij iets kraken, wat na onderzoek een scheurtje in het middenvoetsbeentje van zijn grote teen bleek te zijn. Hierdoor heeft zich vocht in de voet opgehoopt dat op de wreef drukt. Deze cyste wordt mogelijk vandaag verwijderd.

Het middenvoetsbeentje was al eens gebroken geweest. “Ik wist helemaal niet dat ik die fractuur had, maar het heeft niets te maken met mijn ongeluk”, vertelde Muster die sinds maart 1989 een indrukwekkend litteken op zijn linkerknie draagt. Toen reed een dronken automobilist in Miami een parkeerterrein op, tegen de auto van Muster aan, die op dat moment zijn achterbak inlaadde. Muster herstelde wonderbaarlijk snel van zijn ernstige verwondingen en stond minder dan zes maanden na het ongeval al weer op de baan. Dit jaar manifesteert hij zich sterker dan ooit. Hij won in 1995 tot nu toe 54 wedstrijden, met de finale van Roland Garros als hoogtepunt, en verloor er slechts negen. “Nu blijkt dat ik net als iedereen uit botten besta en niet uit schroefjes. I am not made by Philips.”

Gisteren vloog Muster meteen naar Wenen, vandaag kijkt de dokter of de voet geopereerd moet worden, of dat rust de remedie is. Muster: “Ik had er in mijn vorige toernooi, in Stuttgart al last van, maar met tape en pijnstillers ging het wel. Het is heel opmerkelijk dat ik dat toernooi nog gewonnen heb ook.” Des te opmerkelijk omdat Muster de dag van de finale, tegen de Zweed Apell, nog een zware klus moest klaren: hij moest een kansloos lijkende achterstand in de door onweer afgebroken halve finale goed maken tegen gravelspecialist Bruguera. “Tja, die anderhalve wedstrijd afgelopen zondag hielpen me niet erg, misschien heb ik toen wel een onverantwoord risico genomen.”

Maar zo zit hij nu eenmaal in elkaar, zegt Muster. “I would love to play every week.” Voorlopig zit dat er niet in. Bovendien komen de US Open eraan en daar wil Muster uiteraard aantreden, of niet? “Ik ben me niet speciaal op de US Open aan het voorbereiden. Dat is voor mij een toernooi als alle andere. Maar ja, ik wil wèl elk toernooi winnen.”

Aan de wedstrijd tegen de nummer 56 in de wereld, Martin Sinner, was nauwelijks te merken dat de nummer 3 van de wereld (sinds Stuttgart) een blessure had. Sinner werd in iets meer dan een uur van het center court geslagen: 6-2 en 6-3. Muster schudde in de tweede set enkele keren met zijn rechterbeen en drukte af en toe op zijn wreef. Toen hij na een gamepauze naar de baseline liep om voor 4-2 te serveren, bedacht hij zich. Net als inspecteur Columbo bij wie altijd een laatste vraag te binnen schiet als hij in de deuropening staat, draaide Muster zich om en vroeg de scheidsrechter om een fysiotherapeut. Het tekende hem dat hij de servicegame van zijn tegenstander niet zomaar liet lopen, maar voor de break ging om tot 5-2 te komen. “Icebandage”, riep Muster tegen de fysiotherapeut die tijdens die lange game stond te wachten om de baan op te gaan. Binnen de gamepauze van negentig seconden werd Muster met ijs en spuitbus behandeld, waardoor de indruk ontstond dat het met die blessure wel mee zou vallen. Vooral toen hij korte tijd later de partij won.

Toernooi-directeur Piet van Eijsden reageerde wat laconiek op het wegvallen van Muster, die in 1986 de Dutch Open won en daarmee zijn eerste ATP-toernooizege behaalde: “Ik was al verbaasd dat hij nog kwam.” Wat hem betrof had de Oostenrijker wel voor het eind van zijn partij tegen Sinner op mogen houden. De oorsponkelijke tegenstander van Muster, Filippini slaat de tweede ronde over en gaat automatisch door naar de kwartfinale. “Sinner is nu enorm gedupeerd, in mijn tijd stopte je voordat je matchpoint speelt. Maar Muster heeft nu in ieder geval geld verdiend, daar draait het in dit wereldje toch kennelijk om.”

Als Muster wordt gevraagd wat hij vindt van de uitspraken van de toernooidirecteur is hij een ogenblik stil. Dan kijkt hij strak naar de vraagsteller en zegt afgemeten: “Ik ben niet iemand die 45 bonuspunten (wegens winst op de nummer drie van de wereld, red.) cadeau geeft aan een speler die het absoluut, maar dan ook totaal niet verdiend. Is that clear?”