'Wilde' Daly nuchter en beheerst in Brits Open

ST ANDREWS, 24 JULI. De Amerikaanse golfer John Daly heeft gisteren op de Old Course van St. Andrews het 124ste Brits Open gewonnen. In een playoff over vier holes versloeg hij de 38-jarige Italiaan Costantino Rocca. Beide spelers eindigden na 72 holes gelijk op 282 slagen. In de verlenging was Daly vier slagen beter dan Rocca.

Voor de 29-jarige Daly, deze week de topattractie bij het Nederlands Open te Hilversum, was het de tweede overwinning in een major, een van de vier grand-slamtoernooien in het golf. In 1991 had de Amerikaan al het US PGA Championship gewonnen. Hij verdiende in het Brits Open 312.500 gulden.

“Om nuchter een major te winnen is een ogelooflijk mooie ervaring”, zei Daly na afloop. De Amerikaan heeft de afgelopen twee jaar een gevecht moeten leveren met zijn alcohol-probleem. Hij volgde twee maal een ontwenningskuur, maar lijkt zijn leven weer op orde te hebben. “Ik probeer er alles aan te doen om buiten de golfbaan gelukkig te zijn”, zei Daly na zijn overwinning. “Ik had hier vandaag ook niet gestaan als ik nog steeds zou drinken.”

De Amerikaanse golfers heersen dit jaar over de golfwereld. Van de vier majors gingen de eerste drie naar Amerikanen: Ben Crenshaw veroverde het Masters, Corey Pavin het US Open, John Daly het Brits Open. De vierde, het US PGA, is volgende maand in Los Angeles.

Daly was onbetwist de beste op de winderige laatste dag. Hij speelde als enige van de kanshebbers onder de standaardscore van 72, al was het maar één slag. Drie spelers deelden de derde plaats: de Nieuwzeelander Michael Campbell, de Amerikaan Mark Brooks en de Engelsman Steven Bottomley. Campbell, de Nieuwzeelandse debutant die met twee slagen voorsprong aan de slotronde begon na een wonderschone derde ronde in 65 slagen, ging kapot aan zijn zenuwen. Finesse veranderde in de nacht in grofheid: 76.

Campbell had nog wel beloofd zijn maori-bloed voor het statige clubhuis van St Andrews tot uiting te brengen in de krijgsdans der maori's, vaak vertoond door het All Blacks rugbyteam. Maar dan moest hij wel winnen en dat lukte gisteren niet.

Daly begon ontspannen aan de finale. Zijn achterstand bedroeg vier slagen. Halfweg stond hij twee slagen voor door een trio birdies. De concurrentie zakte een voor een in. De enige die bleef volharden was Rocca. De Italiaan putte moed uit de instorting van zijn medespeler Campbell. “Morgen is mijn dag”, beloofde hij zijn twintig Italiaanse supporters toen hij zaterdagavond voor hen een spaghetti-maaltijd kookte.

Het werd bijna zijn dag. Daly blunderde op de zestiende met een te slome putt die hem een slag kostte. Op de 17e hole, 's werelds moeilijkste van 's werelds oudste golfbaan, de beruchte 'Road Hole', ging de Amerikaan via de bunker. Rocca via het weggetje. Hij redde zijn par met een kort tikje. Een wonder.

Voor een playoff tegen Daly had de Italiaan een birdie nodig op de 18e hole. Zijn afslag was perfect, zijn schot naar de hole daarentegen een mislukkig. Dat hij toch een drie maakte dankte hij aan een wanhoopsslag over twintig meter met de putter. Nog een wonder. Rocca begon terstond te huilen, hief zijn armen ten hemel, viel voorover op het heilige gras en sloeg er met zijn vuisten op los.

Het derde wonder bleef uit voor Rocca. Zoals drie, vier keer eerder dit seizoen op de Europese Tour liet hij de winnaarscheque door de vingers glippen in het zicht van het clubhuis met de champgane. In de playoff over vier holes, ging alles mis. Een drieputt op de eerste hole, en par op de tweede tegen een birdie van Daly, drie slagen in de bunker van de gevreesde 'Road Hole'. Zijn tegenstander stond toen vijf slagen voor. De vierde hole van de verlenging was een formaliteit.

Daly was op St Andrews nimmer 'The Wild Thing', zoals hij al vier jaar genoemd wordt. Zijn (nieuwe) vrouw Paulette was voortdurend bij hem, hij raakte geen drank aan, bleef ook beheerst in zijn spel, al imponeerde hij de tienduizenden toeschouwers op de Old Course met de enorme afstanden in zijn slagen. Vrijwel al zijn kanonskogels waren zuiver.

Twee jaar geleden ontdekte hij in de Dunhill Cup dat de Old Course van St Andrews een geschikte baan voor hem was. Hij had er de ruimte voor zijn afslagen en de grote, snelle greens leken geschapen voor zijn eminente putt-slagen. Hij hoefde maar twee jaar te wachten tot het Brits Open er weer neerstreek. Hij zwoer de drank af en was er klaar voor toen het beoogde toernooi er was. “Ik weet niet wat ik moet zeggen”, murmelde hij met de trofee, de Auld Claret Jug, in zijn knuisten. “Ik waande me na Rocca's misser al winnaar. Dat hij die lange putt maakte, was een schok. Ik zat dicht bij een hartaanval.”

Jose Maria Olazábal komt deze week niet naar het Nederlands Open in Hilversum. De Spaanse golfer wil de komende twee weken zijn pas geopereerde voet rust gunnen. Olazábal nam wel deel aan het Brits Open. Hij speelde drie ronden in 72 slagen en een in 74. Met zijn totaal van 290 eindigde hij in de middenmoot.