'Tennissen voor je land is wat anders dan voor jezelf'

NOORDWIJK, 24 JULI. Zes dubbele fouten op breakpoint. Zes keer deed tennisster Kristie Boogert gisteren in de landenwedstrijd tegen Oostenrijk haar servicebeurt cadeau. Ze speelde de vierde wedstrijd in de promotie-wedstrijd van het toernooi om de Fed Cup en verloor met 7-6 en 6-4 van de lager ingeschaalde Beate Reinstadler, waardoor Oostenrijk een beslissende 3-1 voorsprong nam.

Boogerts coach, Betty Stöve, weet de spanning bij haar pupil aan het bijzondere karakter van een landenwedstrijd. “Dat weten we van het Davis Cup, voor je land spelen is toch wat anders dan voor jezelf.” Stöve, de meest geroutineerde Federation Cup speelster die Nederland ooit heeft gehad (45 wedstrijden gewonnen, 15 verloren) vond dat Boogert de problemen zelf over zich had afgeroepen. “Als ze zaterdag haar eerste partij gewoon had gewonnen, had ze haar tweede wedstrijd ontspannen kunnen spelen.”

Boogert kwam gisteren in de eerste set met 4-0 voor, maar toen ging het fout. “En als het bij haar eenmaal fout gaat”, weet Stöve, “gaat het ook meteen een groot aantal games lang fout.” Boogert en Reinstadler grossierden beiden in dubbele fouten. De Oostenrijkse kwam tot zeven, Boogert tot negen. Het voornaamste verschil was dat Boogert zes dubbele fouten sloeg op de belangrijke momenten. “Ik kan kennelijk de druk nog niet aan”, erkende Boogert na afloop. “Ik weet dat Reinstadler een sterke return heeft. Daarom wilde ik, vooral met een breakpoint tegen, de druk van mijn service vasthouden.”

Coach Fred Hemmes viel haar bij: “Je moet niet vergeten dat Kristie haar partij moest winnen, terwijl die Reinstadler die druk niet had, want daarna kwam nog de dubbel. Maar als je een paar keer zo'n landenwedstrijd meemaakt lukt het op een gegeven moment heus wel een keer. De druk was deze keer nog even te groot voor ons. Jammer, maar dit soort dingen gebeurt nou eenmaal.”

Hoewel de publieke belangstelling wat tegenviel vond Boogert het toch “fantastisch” om onder zoveel aanmoedigingen voor Nederland te spelen. “Maar ja, ik speelde gewoon onder mijn niveau.” Na de wedstrijd van Boogert (55ste op de wereldranglijst) tegen Beate Reinstadler (73ste) was het 3-1, waardoor de afsluitende dubbel slechts voor de statistieken gespeeld diende te worden. Volgend jaar volgt de herkansing. “Ik hoop dat we dan weer thuis spelen”, zei Kristie Boogert.

Het Nederlandse vrouwenteam verloor gisteren uiteindelijk betrekkelijk kansloos met 4-1 van Oostenrijk, omdat ook de dubbel uit handen gegeven werd. Inzet was een plaats in de Wereldgroep van de Fed Cup-'nieuwe stijl', de vrouwelijke tegenhanger van de Davis Cup. Werd het toernooi om de Federation Cup vroeger in één week gespeeld. Vanaf dit jaar is de opzet ongeveer hetzelfde als van de Davis Cup, met uit- en thuiswedstrijden verspreid over een jaar. Door het verlies blijft Nederland in groep 1 en mag het team over een jaar nog eens proberen de groep met de acht beste landen te bereiken.

Vooraf hoopte de bondscoach dat de afsluitende dubbel de sleutelpartij zou worden. “We gingen ervan uit dat Judith Wiesner (21ste van de wereld, red.) haar beide partijen zou winnen en Reinstadler haar partijen zou verliezen.” Omdat de dubbel een 'fifty-fifty'-wedstrijd leek, waren de kansen voor Nederland om naar de wereldgroep te promoveren volgens Hemmes eveneens in evenwicht. Van een favorietenrol voor Nederland wilde hij achteraf dan ook niet horen. “Maar ik schat het Nederlands vrouwenteam nog steeds in op een achtste tot tiende plaats.”

Voordat Boogert haar wedstrijd verloor, had Miriam Oremans (35ste in de wereld) al het slechte voorbeeld gegeven. Zij kwam er gisterochtend op geen enkele manier aan te pas tegen Wiesner. Nederland had de baansoort mogen kiezen. Wetende dat Oostenrijkers het liefst op gravel spelen en aan de baseline blijven plakken, koos Nederland voor het sneller geachte 'supreme-court'. Tot veler verrassing was het echter Wiesner die aanviel en de zwak serverende Oremans dwong tot spelen vanaf de achterlijn. Maar met haar haperende backhand gaf ze vanaf die positie veel punten weg. Dat ze zou verliezen was ingecalculeerd, maar niet dat de nederlaag op 6-2, 6-2 zou uitlopen. Toch was Oremans na afloop opvallend monter. “Ik heb mezelf niets te verwijten. Wiesner speelde bijna foutloos en ik speelde lang niet slecht, eigenlijk beter dan toen ik zaterdag van Reinstadler won.”

Zaterdag, de eerste dag, behaalde Oremans een moeizame 6-4, 5-7, 6-2 overwinning op Reinstadler. Naar later bleek het enige punt dat Nederland in twee dagen zou maken. Boogert verloor die dag de tweede wedstrijd van Wiesner, maar was beslist niet kansloos. Na 3-6 en 6-1 stond ze in de beslissende set met 3-1 voor en leek Nederland de eerste dag met een 2-0 voorsprong af te kunnen sluiten. Maar de als zeer taai bekend staande Wiesner maakte liefst vijf games op rij en won de derde set met 6-3.

Vooral zaterdag klaagden spelers en coaches over de harde wind die over de baan ging. De in korte tijd opgezette 'tennisarena' in Noordwijk stond pal achter duinen en zee en daar wil het nog al eens hard waaien. Een groot aantal dubbele fouten aan beide kanten was het gevolg. Ook ballen die in arren moede hoog terug werden geslagen door een tegen de tribune gedrongen speelster, werden lepe lobjes die door de wind vlak voor de achterlijn vielen. Volgens Boogert hoort een tennisster bij harde wind risicomijdend te spelen. De opgooi voor de service moet ook wat lager waardoor die wat ingehoudener over het net komt. Dat geeft de tegenstander de gelegenheid meteen aan te vallen, met overigens als risico dat de return meegenomen wordt door de wind en ver uit gaat.

Nadat de stand op 3-1 kwam, was de dubbel slechts een formaliteit. Coach Hemmes had tijdens de wedstrijd zelfs tijd voor een gesprek met zijn collega bij de mannen, Stanley Franker.“Hé Fred, wat kijk je blij, dat kan niet hoor”, zei Franker toen Caroline Vis en Nicole Muns-Jagerman in de eerste set voor komen. “Waarom niet”, antwoordde de laconiek Hemmes lachend. “Ik sta nu toch voor.” Maar ook die wedstrijd verloor de coach, met 7-6, 1-6 en 6-4.