Rechtersfusie

DE KANTONGERECHTEN staan op de nominatie gefuseerd te worden met de rechtbanken, maar de kantonrechters stribbelen tegen. Het gaat om 61 kantongerechten die moeten opgaan in 19 rechtbanken. Deze centrale gerechten hebben reeds een belangrijke uitbreiding ondergaan doordat de voorheen afzonderlijke rechtspraak tegen overheidsbeslissingen bij de gewone rechtbanken is ondergebracht. De kantonrechters zijn bang dat de fusie alleen maar massaliteit en bureacratische rompslomp brengt en afbreuk doet aan hun snelle en laagdrempelige manier van werken.

De bezwaren zijn niet van vandaag of gisteren, maar het ministerie van justitie blijft vasthouden aan de fusie. De verwachting is dat de integratie van de kantonrechters juist de flexibiliteit van de rechtbanken ten goede zal komen. De kantonrechters protesteren dat dit net zo weinig zin heeft als het onderbrengen van de huisartsen in het streekziekenhuis. Ze krijgen nu gelijk van de Raad van State. Deze adviseert tot uitstel van de operatie om eerst eens te bezien hoe de rechtbanken de eerste fusiegolf eigenlijk verwerken.

ER IS ALLE aanleiding tot een heroverweging. Volgens onderzoekers zijn de afdelingen binnen de gerechten nieuwe stijl nog meer bezig met zichzelf dan met het geheel. Bovendien valt het verband tussen de cliëntgerichte manier van werken van de kantonrechters en de eigen identiteit van hun organisatie niet te loochenen. De bezwaren van interne verambtelijking dienen juist voor de onafhankelijke rechterlijke macht niet te worden onderschat.

De kantonrechters zien zelf ook wel in dat hun organisatie enige stroomlijning kan velen, maar deze is ook zonder een complete fusie te realiseren.