'Als de secretaresse er niet is, is de baas ook nergens'

Werken in het buitenland, dat is wat ze van kind af aan al wilde. Bij voorkeur in Londen of in Parijs. Een Franse liefde maakte de keus voor Karin Hageman (19) gemakkelijk. Deze maand verliet ze het ouderlijk huis in Veldhoven om in de Franse hoofdstad haar geluk te beproeven. Met haar Schoevers-diploma's Directiesecretaresse en Europees secretaresse hoopt ze “voor september” een baan te hebben gevonden. “Desnoods begin ik helemaal onderaan, als receptioniste of zo. Dan probeer ik vanaf daar wel verder op te klimmen.”

Dat ze echt op een laag niveau zou moeten beginnen, lijkt Karin niet erg waarschijnlijk. “Ik heb vier talen in mijn pakket gehad. Dat is in Parijs nog steeds een uitzondering. En ik heb al een keer in een Franse krant gekeken. Daar stonden heel veel advertenties voor secretaresses in”, zegt ze vrolijk. Haar VWO-diploma haalde Karin met talen, economie I en II en wiskunde, bij Schoevers leerde ze het eerste jaar onder andere steno, WordPerfect en notuleren, het tweede jaar kwamen daar vakken als recht, internationale economische betrekkingen, marketing en presentatietechnieken bij. “Het diploma voor Europees secretaresse is internationaal erkend, dat maakt het solliciteren hopelijk ook gemakkelijker”.

Van de beslissing om na het VWO niet voor een 'echte' studie maar voor Schoevers te kiezen, heeft Karin nooit spijt gehad. “Ik wilde niet studeren. Dat duurde me te lang. Ik wilde snel aan het werk kunnen”, zegt Karin. Na de éénjarige basisopleiding voor directiesecretaresse volgde ze afgelopen jaar de vervolgopleiding voor Europees secretaresse. “Die cursus voor directiesecretaresse was best gemakkelijk. Maar om Europees secretaresse te worden moet je een zwaar vakkenpakket volgen”, vindt Karin.

Dat mensen snel neerkijken op secretaresse-functies is volgens haar dan ook absoluut niet terecht. “Het is jammer dat iedereen zo over secretaresses denkt. 'Oh, daar is weer zo'n type-miep' zeggen ze dan. Maar secretaresses moeten juist heel veel organiseren en communiceren. Als zij er niet

is, is de baas ook nergens”, zegt Karin gedecideerd. Dat ze nu haar hele leven secretaresse zou moeten blijven, staat volgens Karin nog helemaal niet vast. “Het lijkt me wel leuk om verder op te klimmen, naar een PR-functie bijvoorbeeld. Je kunt er altijd van alles bijleren.”

Hoe ze als Nederlandse secretaresse een voet tussen de deur moet krijgen in het Parijse bedrijfsleven weet Karin nog niet precies. “Ik dacht steeds: eerst maar dat diploma halen, dan zie ik wel verder.” Zelf denkt ze de meeste kans van slagen te hebben bij internationale bedrijven, liefst met een Nederlandse connectie. “Ik ga in Parijs eerst naar de Frans-Nederlandse Kamer van Koophandel. Daar ga ik van zulke bedrijven de adressen opzoeken. En dan stap ik er gewoon op af.”

Vanuit Nederland zijn inmiddels al een paar brieven de deur uitgegaan. “Ik wil me in Parijs ook bij uitzendbureaus gaan inschrijven. Het is wel jammer dat Content geen kantoren in Parijs heeft, in Nederland had ik via Schoevers meteen bij Content een baan gehad.” Of ze in Parijs nog eens oude schoolvriendinnen zal tegenkomen, weet Karin niet. “Sommige meisjes willen niet eens het dorp uit. Ik vind dat eigenlijk zonde van de opleiding.”

Een beetje zenuwachtig is Karin zelf de laatste weken toch wel geworden. “Ik heb hier drie jaar naar toegeleefd. Maar nu het opeens zo dichtbij is, vind ik het toch wel spannend.” Soms denkt ze wel aan de kans dat haar buitenlandavontuur op een mislukking zou kunnen uitdraaien. “Ik woon nu nog bij mijn ouders. Alles komt nu samen, werken en dan ook op mezelf gaan worden. Gelukkig hebben mijn ouders gezegd dat ik altijd terug mag komen. Dat is een lekker gevoel.”