Tips voor de hongerende voetbalfan

De honger naar de bal groeit. Iedere voetballiefhebber kent in deze periode van het jaar het verschijnsel. Hij spelt nieuwsgierig de verslagen van volkomen onbelangrijke oefenpotjes en analyseert de opstellingen.

Wat is Olsen van plan met Ajax? Met of zonder Dani? Moet Frank de Boer weer linksback worden? Wie wordt de spits? En is Feyenoord misschien tóch slimmer geweest door op de valreep de beste spits (Cruz) te kopen?

Eigenlijk valt nauwelijks te begrijpen dat de voetballerij zichzelf in de zomer bijna drie maanden competitierust toestaat. Straks worden we weer doodgegooid met bijna elke dag een wedstrijd (ook op tv), terwijl de supporters nu de verveling moeten bestrijden van een eindeloze zomer.

Aan de tv-stations ligt het niet - die willen wel. Zo stortten ze zich begin juni gretig op het mini-WK in Frankrijk, een toernooitje zonder enige officiële status. Er moeten grove bedragen zijn geëist, want 'mijn' commerciële station in Portugal mocht bijvoorbeeld de finale niet uitzenden. (Gelukkig wél een prachtige Brazilië-Italië).

Het was grappig te zien hoe de NOS gisteren uitpakte bij de oefenwedstrijd PSV-Arsenal. Bijna een half uur beelden omstreeks middernacht, inclusief interviews na afloop. Dat zou tien jaar geleden ondenkbaar zijn geweest bij zo'n simpele oefenwedstrijd. Voetbal is zo langzamerhand uitgegroeid tot de belangrijkste troef voor het publieke bestel - een hachelijke, want op den duur onbetaalbare ontwikkeling.

Aan alles is te merken dat de commerciële belangen steeds zwaarder wegen. De spelers kunnen tegenwoordig in korte tijd schatrijk worden, maar dan moeten ze wél snel naam maken. Zelfs de oefenduels krijgen daardoor grimmige trekken. Bij PSV-Arsenal zag je zware overtredingen, één speler (De Bilde) werd moedwillig het veld uitgetrapt, twee Engelsen moesten worden weggestuurd.

Voetbal is in de eerste plaats drama, en de tv begrijpt dat. Bij PSV zagen we een nieuwe keeper, de Duitser Koch, zeer overtuigend in actie, terwijl zijn concurrent Waterreus - de laatste seizoenen vaste keus - letterlijk nagelbijtend op de bank zat. Bij elke geslaagde actie van Koch moet er iets in hem zijn afgestorven. Coach Advocaat hield zich naderhand op de vlakte: “Ze krijgen allebei hun kans.” Maar wij, doorgewinterde liefhebbers, weten beter: hier zag een goede sportman zijn carrière aan de top in rook opgaan.

Wat rest ons verder op de voetballoze dagen? Laat ik de liefhebbers deze tip niet onthouden: Veronica zendt op dinsdag en donderdag het zogeheten 'beachvoetvolley' uit vanaf Aruba. Het is een toernooi met topspelers als Cocu, Zenden, de Koemannetjes, Van Gastel, Nilis, Van Hooijdonk en zelfs Rijkaard.

Ik begon er met grote scepsis naar te kijken, maar moest me snel gewonnen geven. Beachvoetvolley - in Brazilië zeer populair - is een leuke variant op het gewone voetbal én volleybal. De ploegen bestaan uit twee spelers die de bal na maximaal drie aanrakingen (met voet, borst of hoofd, maar niet met de hand) over het net moeten spelen. Je moet er de nodige techniek voor hebben, en snel kunnen handelen met 'overzicht'.

Het zou me niets verbazen als Ronaldo en Romario ook hierin het beste koppel ter wereld zouden zijn. Maar ook Nederlandse koppels als Van den Brom-Van Vossen en Zenden-Cocu kunnen er wat van. Er werd (het is een opname) op Aruba met grote verbetenheid gestreden, je kunt merken dat de spelers niet voor elkaar wilden onderdoen. Wie durft er trouwens de kantjes af te lopen als Louis van Gaal als jurylid aan de kant zit?

Voor degenen die vanavond willen kijken, volgen hier de koplopers in de drie poules: poule A: Witschge-Witschge; poule B: Van den Brom-Van Vossen. Poule C: Hoekstra-Overmars.

Wie ook hierna nog een onstilbare honger naar de voetballerij heeft, moet ik verwijzen naar Tom van 't Heks KRO-quiz Voetbalkrexxx. Het is surrogaat, maar wel een leuk soort surrogaat. De vragen zijn lastig ('Klopt het dat Rijkaard en Van Breukelen ieder 73 interlands speelden?') en de oude beelden mooi.

Wat betreft Rijkaard en Van Breukelen: dat klopt.