De opkomst van het doelgroepijs; Een groot succes kent vele varianten

Weken van tropische hitte, gevolgd door echt Nederlandse temperaturen. En nu weer vooruitzicht op een warmtegolf: de zomer van '95. Weinig eetlust is er tijdens hete dagen, maar een ijsje wil er altijd in. Bij kinderen, tieners, trendsettende jongeren en niet te vergeten: dames. Of anders wel een niet té koele dronk. Een nummer vol ijs, en nog eens ijs. Als blokje, als gletsjer, als woord, en als kast.

Er zijn dit jaar meer dan veertig nieuwe ijsjes op de markt gebracht. Dat suggereert meer dynamiek en creatieve kracht bij de ijsfabrikanten dan er in werkelijkheid is. Nogal wat ijsjes zijn schaamteloze kopieën van bestsellers van de concurrentie. En de vernieuwers gaan vooral verder op beproefde paden naar succes.

Het 'up-graden', ook een bekend fenomeen in de wereld van het vastgoed, is daar één van. De werkwijze is simpel: neem een ijsje van een klassiek type en maak het op alle punten beter. De Magnum is een goed voorbeeld. Uitgangspunt is het choco-ijsje. Vanille-ijs op een stokje met een jasje dat de naam chocolade niet mag dragen, omdat het te weinig cacao bevat. Ola maakte dat ijsje groter, deed er echte vanille in, stak er een forser stokje in en gebruikte chocolade van Belgische bonbonkwaliteit. Zie daar: de Magnum. Volgens dezelfde methode is de nieuwe Soledo geconcipieerd, met als basis het simpele vanille-ijsje met een omhulling van waterijs. Het vanille-ijs is roomijs geworden en het waterijs bevroren vruchtenpuree.

Een andere voortgaande ontwikkeling is de 'transfer': succesvolle concepten van elders krijgen opnieuw vorm in ijs. Mars is candy-bars als ijsjes gaan verkopen. Het lijkt geen doorslaand succes te zijn. Wie de ijsrepen proeft weet waarom. De smaakconstructie van de repen deugt niet in de vorm van ijs; te zoet en te klef. Mars ontwikkelt inmiddels ijsjes die niet direct zijn afgeleid van candy-bars en die in elk geval beter smaken. Campina heeft met veel respons de, vooral door kinderen gewaardeerde, Yogho-Yogho drinkyoghurt als ijsje uitgebracht. Hertog probeert het eigen succes van de literbakken te evenaren door de introductie van de 'mini-literbak', een plastic bakje met een éénpersoonsportie van 150 ml.

En dan zijn er natuurlijk de populaire figuren uit strips, televisieprogramma's en tekenfilms die in ijs tot leven worden gewekt, zoals Jodocus Kwak, Fido Dido en super-Mario. Een weinig creatieve vorm van 'transfer' is het kopiëren van de succesnummers van concurrenten. Het meest geïmiteerde ijsje is de Magnum van Ola. Het grootste succes van de afgelopen jaren op ijsgebied is door alle fabrikanten nagevolgd in alle mogelijke varianten. Ola op zijn beurt zorgde met het yoghurt-ijs Fresh voor een new-make van Campina's Jive.

De opkomst van het 'doelgroepijsje' is niet meer te stuiten. De tijd dat een kinderijsje een klein grote-mensen-ijsje was, is voorbij. Speciaal voor kinderen worden allerlei ijsjes met een gimmick ontwikkeld: van dino's tot space-shuttles. Het kinderijsuniversum omspant miljoenen jaren.

Maar kinderen zijn niet meer de enige doelgroep. Er worden nu ijsjes op de markt gebracht speciaal voor tieners, voor trendsettende jongeren, voor yuppies, voor adepten van natuurvoeding en voor dames.

Ook kan het geen kwaad de suggestie van gezond op te roepen. 'Met melk', 'slechts 94 calorieën', 'bevat 70 procent yoghurt', 'puur natuur', 'van echt vruchtensap', 'alleen natuurlijke smaakstoffen', dit soort aanprijzingen moet het lichte gevoel van schuld wegnemen dat met het eten van een ijsje gepaard gaat.

Het bevordert ook de gemoedsrust van ouders die jengelende kinderen zoet houden met een ijsje. Zelfs een appèl op de geestelijk volksgezondheid gaat de reclame niet uit de weg. Heeft in deze jachtige tijd niet iedereen een verwenmoment nodig?