Stadswachtproject maakt van kans-armen kans-rijken

De meeste stadswachten vinden binnen een jaar werk, zo werd deze week bekend. Hoe komt dat eigenlijk? Een rondje stadswachtprojecten.

EDE, 19 JULI. Hij was als 53-jarige langdurig werkloze eigenlijk voorbestemd om de rest van zijn leven thuis te zitten. Maar nu heeft hij een baan als stadswacht en bloeit hij weer helemaal op. De Edese stadswacht-coördinator H. Brunekreef gebruikt dit voorbeeld om duidelijk te maken dat het succes van zijn project vooral bepaald wordt door de motivatie van de stadswachten zelf. “Het is een kans op werk die de mensen met beide handen aangrijpen.”

Eerder deze week kwam de stichting Stadswacht Nederland in Hoofddorp met een opmerkelijk bericht: de meeste stadswachten vinden binnen een jaar werk. Van de werklozen die in het kader van de werkervaringsplaats voorziening (WEP) stadswacht worden, is dat zeventig procent. Dezelfde percentages gelden voor mensen die met behoud van uitkering aan een stadswachtproject meedoen.

Navraag bij een aantal stadswachtprojecten leert dat het succes voor een belangrijk deel te danken is aan de motivatie van de deelnemers. Daarnaast speelt de selectie van de deelnemers een rol van betekenis. Of, zoals coördinator J. Visser van het stadswachtproject in Zutphen het formuleert, “de deelnemers moeten vanwege hun nieuwe functie van onbesproken gedrag zijn. Daarnaast maken we een inschatting van de kansen die hij heeft om na een jaar stadswacht een andere baan te bemachtigen. We selecteren de mensen waarvan wij denken dat hij een redelijke kans op werk heeft. In alle gevallen gaat het om kans-armen. Dat is ons doel: van kans-armen kans-rijken maken”, aldus Visser.

Het project in Zutphen heeft betrekking op tien stadswachten, zes mannen en vier vrouwen. Wat betreft achtergrond is de groep, waarin één allochtoon, zeer divers. Er zijn er met alleen lagere school, er zijn er die op een HBO-opleiding hebben gezeten. De deelnemers willen in eerste instantie alleen maar werk, in de maanden die volgen gaan ze zich meer richten op de kwaliteit van het werk. “Ze worden kritisch en willen het steeds beter doen”, aldus Visser. In het jaar dat het project duurt, zijn de deelnemers actief als stadswacht op straat. Daarnaast worden ze in de gelegenheid gesteld een diploma beveilingsbeambte te behalen. “De meeste mensen vinden ook een baan in de beveiliging, variërend van receptioniste tot nachtwaker.”

In Ede zijn zes banenpoolers actief, vijf mannen en één vrouw, die al meer dan drie jaar werkloos zijn. In de loop van dit jaar zullen er ook werklozen met behoud van uitkering deelnemen. Coördinator H. Brunekreef bevestigt dat het succes van de stadswachtprojecten vooral wordt ingegeven door de motivatie van de deelnemers. “Een van de deelnemers is 53 jaar en langdurig werkloos. Zo iemand zou anders voorbestemd zijn de rest van zijn leven thuis op de bank door te brengen.”

Hoofddoelstelling van het project in Ede is de doorstroming van de stadswachten naar een 'gewone' baan. Brunekreef ziet dat goed lukken. Hij moet ze soms afremmen. “Ik adviseer ze minstens een jaar hier te blijven voor ze naar ander werk omzien. Dan krijgt zo iemand een goede basis voor een baan. Anders is het risico te groot dat ze toch weer moeten afhaken in het arbeidsproces.”

Coördinator Veiligheidsbeleid H. Lekkerkerker van de gemeente Tiel ziet groot enthousiasme onder de veertien stadswachten. Maar ook daar stromen de meesten door naar een andere baan. Vorig jaar leidde dat zelfs bijna tot problemen. “Toen kregen er zoveel voortijdig een baan aangeboden dat het project bijna vastliep. Daarom hebben we de groep dit jaar maar wat groter gemaakt.”