Gehavende voet vergroot malaise nationale atletiek

BERGEN OP ZOOM, 17 JULI. De Nederlandse atletiek heeft zijn hoop gevestigd op een vertwijfelde olympisch kampioene die gisteren in tranen was omdat ze weer niet kon lopen. Ellen van Langen moest vlak voor de NK-finale van de 800 meter in Bergen op Zoom afhaken wegens een voetblessure. Over drieëneenhalve week moet ze in Göteborg al haar eerste race lopen bij de wereldkampioenschappen. “Ik wil niet aan de WK twijfelen. Maar zoveel tijd heb ik niet meer om in vorm te komen”, besefte de geplaagde atlete.

Er heerst, zo bleek na drie dagen in Bergen op Zoom, armoede in de nationale atletiek. Eén aansprekende prestatie bij de komende WK zou die algehele malaise nog aardig kunnen verbloemen. Dat gebeurde bij drie van de vier voorgaande mondiale toernooien ook, met medailles voor Rob Druppers (zilver, 1983), Erik de Bruin (zilver, '91) en Bert van Vlaanderen (brons, '93). “Een medaille is heel belangrijk”, weet ook technisch directeur Bert Paauw. “De Duitsers sturen een ploeg van honderd man naar de WK en verwachten tien medailles. Dat is één op tien. Wij zouden met één prijs één op zeven draaien.”

Momenteel zouden gezien hun kwaliteiten slechts twee Nederlandse atleten zich met de absolute top kunnen meten. Dat zijn Van Langen en Van Vlaanderen. De marathonloper zal echter niet in Göteborg starten omdat hij vindt dat het WK niet in zijn programma tot de Olympische Spelen past.

Dus blijft Van Langen over. De 29-jarige atlete heeft na haar gouden succes van Barcelona '92 te kampen gehad met bijna doorlopend blessureleed. Ook dit buitenseizoen begon ze later door een peesblessure in de grote teen van haar rechtervoet. Ze liep voor het de NK pas drie internationale wedstrijden. Twee keer werd ze zesde, de laatste keer, afgelopen woensdag in Nice, derde in 1.59,00, haar beste tijd tot nu toe. Van Langen: “Het lopen op zich ging per wedstrijd beter. Ik was in Nice best wel blij.”

In haar serie van de NK, zaterdag, liep Van Langen ontspannen naar de eerste plaats. Na de wedstrijd kreeg ze last van de zijkant van haar herstellende voet. Het is volgens de deskundigen een kwestie van overbelasting. Om haar gehavende teen te ontzien is de atlete op een andere wijze gaan lopen. “Ik had er na Nice al wat last van, maar niet zo veel als nu.” Zelf wilde ze ondanks de pijn nog wel starten. “Maar al heeft ze twee gebroken benen dan wil Ellen nog lopen”, aldus trainer Frans Thuys. NOC-arts Peter Vergouwen werd gebeld, hij bekeek de voet in Bergen op Zoom en adviseerde Van Langen niet mee te doen. “Het zou stom zijn om te lopen”, realiseerde zij zich toen ook.

De noodgedwongen afzegging betekende de volgende klap voor Van Langen in een lange serie. Verleden jaar keerde ze onverrichter zaken terug van de EK in Helsinki waar ze door een blessure aan de hamstring van hetzelfde rechterbeen niet kon lopen. In Bergen op Zoom stapte Van Langen gisteren een kwartier voor aanvang van de 800-meterfinale toch de baan op, maar dat deed ze slechts om voor de tv-camera van de NOS te verschijnen. De deelneemsters waren toen al aan het inlopen en Stella Jongmans en Ester Goossens kwamen hun collega troosten, legden een arm om haar heen. Daarbij stonden de tranen in de ogen bij Van Langen.

WK-ganger Jongmans werd even later winnares van de 800 meter in 2.05,62. ,Ik miste drie kwartier voor de wedstrijd Ellen al bij het inlopen. Het zal toch niet waar zijn, dacht ik toen. Dit is echt vreselijk voor haar.” Van Langen vertrok meteen naar huis. Ze maakte een vertwijfelde indruk. “Er gaat nu van alles door mijn hoofd.”

Desondanks blijft ze hopen dat ze aan het WK kan meedoen. “Peter (Vergouwen, red) zegt dat het niet zo lang hoeft te duren.” Van Langen zal waarschijnlijk zeker vier dagen complete rust houden en intensief worden behandeld. Komende zaterdag heeft ze zich ingeschreven voor een wedstrijd in het Belgische Hechtel en volgende week staat de Grand Prix van Monte Carlo op het programma. Afhankelijk of ze kan lopen en hoe ze zal lopen, zal worden bekeken of Van Langen naar de WK gaat.

Volgens trainer Thuys heeft het voor zijn pupil geen zin om straks in Göteborg mee te doen als ze geen kans maakt op een hoge klassering. Hij acht de gouden medaille voor Van Langen onhaalbaar gezien de kracht van concurrente Maria Mutola uit Mozambique. “Maar de anderen ontlopen elkaar niet zo veel”, aldus Thuys. De vraag is echter of Van Langen na de volgende tegenslag nog enige kans maakt op tijd in vorm te komen. Ze deed door de voetblessure al vijf weken lang geen loopwerk en dat is in deze periode van het jaar heel veel. Thuys: “De NK kwamen ons eigenlijk uitstekend van pas. Een rustige serie en daarna een finale.” Het mocht niet zo zijn.

Zonder Van Langen zou Nederland geen enkele kanshebber op een hoge WK-klassering meer hebben. Hoogstens kan dan worden gehoopt op één of twee finaleplaatsen. De ploeg voor Göteborg bestaat, inclusief Van Langen, nu uit zeven personen. Eén van hen, de Nederlandse Australische Sharon Jaklofsky (verspringen en zevenkamp) raakte afgelopen weekeinde ook geblesseeerd aan de voet en zal worden onderzocht.

Gisteren voegde de atletiekunie 800-meterloper Marko Koers bij de afvaardiging. Hij voldeed weliswaar nog niet aan de A-limiet (1.45,50) maar zijn overwinning bij de NK in een zeer behoorlijke tijd van 1.46,57 overtuigde de keuzeheren ervan dat de in Amerika studerende atleet in Zweden niet zal misstaan. Over Robin Korving heeft de KNAU nog geen beslissing genomen. De hordenloper voldeed in juni met 13,79 over de 110 meter aan de zogenaamde B-limiet. Later liep hij met te veel rugwind 13,65. De A-limiet staat op 13,54. Korving werd gisteren in Bergen op Zoom nationaal kampioen in 13,88. Zijn prestatie in Hechtel, komende zaterdag, zal de doorslag geven of hij wel of niet naar de WK mag.

Ook sprintster Jacqueline Poelman voldeed al eens aan de B-limiet op de 100 meter. Ze zal echter vrijwel zeker geen ticket krijgen voor Göteborg na haar matige tijden van de laatste weken. Poelman is het daar zelf volledig mee eens. “Als ik zo loop heb ik bij de WK niets te zoeken.” Zij geldt samen met Ester Goossens als twee van de talenten van de Nederlandse atletiek. Sinds kort zijn ze buurmeisjes in een huis voor topsporters in Utrecht. Beiden noemen hun verhuizing en de veranderde trainingsmethode als redenen voor hun terugval.