Dirigent gezocht

Het Groninger museum zoekt een nieuwe dirigent. Dat stond in de krant, in een advertentie van een halve pagina. Een dirigent? Ja, dat stond er. Dan zal het Groninger orkest wel een directeur hebben die dirigeert en de gemeente een conducteur die bestuurt.

Frans Haks vertrekt, zegt de advertentie, en daarmee vertrekt 'de verpersoonlijking' van het museum. Kan iemand iets anders verpersoonlijken dan iets abstracts? Kan Beatrix het paleis Noordeinde verpersoonlijken? Nee. Maar met Haks weet je het natuurlijk nooit, al is het waarschijnlijker dat het museum Haks verbouwelijkt.

De lijn die het opzienbarendste museum van Nederland heeft ingezet, moet worden doorgetrokken, zegt de advertentie. Een lijn inzetten? Het volkslied kun je inzetten, of een ruit of een mouw. Maar een lijn? Volgens de advertentie kan het, en nog wel 'via een uitnodigend beleid naar het bedrijfsleven'.

De man of vrouw die door de advertentie wordt gezocht, moet 'de controverse koesteren als bron van inspiratie'. Waarom moet hij/zij niet omgekeerd de inspiratie koesteren als bron voor controverse? Met als resultaat, zegt de advertentie, een museum dat een platform is en blijft 'waar mensen en meningen elkaar ontmoeten'. Mensen en meningen elkaar. Dat kan betekenen: dinsdagmorgen, museum net open, hé ik dacht dat ik alleen was, maar daar komt al een mening aangeslenterd.

Maar wat krijgen we nu? Ze hebben mij als directeur op het oog: 'Als beoogd directeur bent u vertrouwd met de wereld van kunst, cultuur...' In relatie-advertenties vragen ze tenminste nog: 'Bent u die hartstochtelijke man die houdt van Bach en bridge' - waarop je kunt terugschrijven niet van bridge te houden, zodat het niet kan doorgaan. In de advertentie verder: '...Een leeftijd van boven de 38 jaar'. Zie je wel, ze bedoelen mij. Maar ze voegen eraan toe dat die leeftijd 'in de verwachting ligt'. Misschien willen ze iemand hebben die nog geen 38 is maar het wel denkt te worden. Dan val ik af.

Op verzoek van het museumbestuur (dat 'op afstand werkt' - zit zeker op een kamertje van het nabijgelegen spoorwegstation) gaat de firma Twijnstra Gudde de selectieprocedure begeleiden. Het is aannemelijk dat die firma (businessmanagementmarketing- consultancycommunicationstrategies) de advertentietekst uit haar tekstverwerker heeft geschud na een vruchtbare bundeling van alle intellectuele en stilistische vermogens van de heren Twijnstra en Gudde beiden.

Ze willen een eerste selectie maken van 10 genomineerden. En als er op zo'n advertentie maar één schrijft? Dan nomineren ze die 10 keer, denk ik. Daarna maken ze een 'shortlist' van drie, zeggen ze. Dan zou die éne dus drie keer op de shortlist komen.

Tenslotte gaan ze benoemen. Op een avondje bij Sonja, net als toen met die genomineerde schrijvers, zou dat niet 'n idee zijn? Maar wacht 'ns, eerst moeten die van de shortlist een 'assessment' ondergaan. Wat is dat nu weer, een assessment? Een keuring door een gestichtsarts, denk ik, om vast te stellen of wie gek genoeg is om op zo'n advertentie te reflecteren niet te ver heen is.