CO2-Ideologie

Harry Priem geeft in zijn artikel 'De CO2-ideologie' een fascinerend panoramisch overzicht van klimatologische gebeurtenissen die de aarde in de verre en nabije verleden overkomen zijn. Zijn voorbeelden tonen aan dat de relatie tussen schommelingen in CO2-niveau en veranderingen van het klimaat verre van eenduidig is.

Wat betekent dit voor het broeikasbeleid? Allerwegen wordt rekening gehouden met de mogelijke effecten van een toenemend CO2-gehalte in de atmosfeer. Harry Priem lijkt te suggereren dat de zorgen voor morgen in dit opzicht nogal overdreven zijn.

Kunnen we hem hierin volgen? Ik denk van niet. Aangezien zoals hij zelf al aangeeft, de kwestie zo ingewikkeld en onzeker is, kunnen we in feite alles verwachten en niets uitsluiten. Dat betekent dat de CO2-ideologie moet worden opgevat als een CO2-scenario.

Stel dat inderdaad de aarde wordt opgewarmd en dat we dit in de komende tien jaar zullen constateren, dan is het raadzaam alle maatregelen die we nu al willen nemen, met spoed tot uitvoering te brengen. In feite is dit het voorstel dat broeikasadepten zoals Vellinga en Bolin ons doen.

Maar het is ook mogelijk dat de aarde niet wordt opgewarmd in de komende tien jaar. Dan is de kans groot dat de politieke aandacht verschuift naar bijvoorbeeld de wereldwijde uitputting van niet-vernieuwbare energiebronnen. Gezien de groei van de wereldbevolking en de snelle ontwikkeling van de wereldeconomie is dit een reëel energie-scenario.

We weten echter niet wat er gaat gebeuren. Het chaotisch karakter van sociale, economische en klimatologische systemen zal ons steeds voor nieuwe verrassingen plaatsen. In een dergelijke wereld is het raadzaam voortdurend alert te zijn en flexibel te reageren.

Scenario's kunnen helpen onze visies kritisch te bezien en nieuwe richtingen in te slaan. Toen Gorbatsjov zijn Perestrojka introduceerde, betekende dit dat de Oostbloklanden konden wennen aan een nieuw scenario, namelijk de ontwikkeling van een markteconomie.

Zo is het ook mogelijk dat de Westerse landen hun ideeën over economische vooruitgang zullen moeten herzien. Het evenwicht tussen economie en milieu lijkt nog verre van optimaal. Slechts met gewaagde scenario's (waaronder het CO2- en energie-scenario) die onze gevestigde ideologieën uitdagen, kunnen we hopen op effectieve wijzigingen in de koers van de aarde.