Vrouwentennis gebaat bij aangekondigde terugkeer Seles; Beste in Graf boven door Sanchez

LONDEN, 10 JULI. De perfectioniste kon eindelijk genieten van haar eigen tennis. Steffi Graf doorzag de bedoeling van Arantxa Sanchez Vicario, sneed de weg af met een winnende volley en creëerde een zesde breekpunt in de adembenemende voorlaatste game van de wedstrijd. Voor het eerst in de afgelopen twee weken op Wimbledon was ze tevreden. Haar spel benaderde perfectie, een glimlach gleed over haar gezicht. In de volgende rally besliste ze de wedstrijd.

De 26-jarige Graf won gisteren haar zesde Wimbledon met een 4-6, 6-1 en 7-5 zege op de drie jaar jongere Sanchez Vicario, in twee uur en twee minuten. Het was haar zeventiende overwinning in een grand-slamtoernooi, zodat ze nog slechts één titel verwijderd is van het totaal van Martina Navratilova en Chris Evert.

“Ik kan geen onderscheid maken tussen al die titels”, zei Graf, die na de partij de tribune opzocht om haar ouders en coach te omhelzen. “Het is zo onbeschrijfelijk mooi als alles van je af valt. Niet na het matchpoint, maar al eerder. Bij 40-0 in de laatste game: 'okee, okee'. Dat is het moment dat ik me zal blijven herinneren.”

Na de halve finale had Graf nog verlangd naar de terugkeer van Monica Seles. “Ik heb een uitdaging nodig.” Maar zaterdagmiddag bleek ook Sanchez Vicario het beste in haar boven te kunnen brengen. In haar eerste finale op Wimbledon vermaakte de kleine Spaanse het publiek met prachtig tennis en uitbundige emoties. Ze had duidelijk niets te verliezen en speelde onbevangen. Ze sloeg niet alleen bijna alle ballen terug, zoals ze altijd doet, maar varieerde met agressie en kwam regelmatig naar het net. Ze maakte het Graf op gras veel moeilijker dan een maand geleden op haar favoriete gravel in de finale van Roland Garros.

Sanchez Vicario won de eerste set met een break in de zevende game, waarin Grafs wapen, de forehand, haperde. Graf won de tweede set eenvoudig en leek in de derde set haar hoge tempo vast te houden toen ze brak naar 2-1. Maar met een dubbele fout leverde ze haar voorsprong weer in. Tot 5-5 was de uitslag onzeker. Toen kwam de onvergetelijke elfde game van de derde set. Met dertien keer deuce, zes breekpunten, 32 punten in twintig minuten vol prachtige rally's, vol spanning. Een wedstrijd in een wedstrijd, die herinneringen opriep aan de legendarische tie-break (18-16) tussen Borg en McEnroe in de Wimbledon-finale van 1980.

Sanchez Vicario, die als grap haar kleine schaal wilde ruilen met Grafs zilveren dienblad, kon bij de ceremonie haar tranen niet bedwingen. “Ik ben er trots op dat ik op gras zo goed heb gespeeld”, zei ze later. De nummer twee van de wereld bereikte in de laatste vier grand-slams de finale. Ze won in New York, verloor in Australië van Mary Pierce en de laatste twee van Graf.

De dominantie van Graf is dit jaar bijna net zo groot als in 1988, het jaar dat ze alle vier de grand-slamtoernooien won en daarnaast in Seoul de gouden medaille behaalde op de Olympische Spelen. Ze kon dit jaar vijf maanden niet tennissen wegens ziektes en blessures en miste onder meer de Australian Open. Maar in de 32 wedstrijden die speelde, bleef ze ongeslagen. De enigen die haar af en toe verslaan zijn Sanchez Vicario, Pierce en Jana Novotna.

Het is te hopen dat Seles inderdaad weer terug zal keren. Seles vertelde zaterdag in New Haven in de Verenigde Staten, waar ze de prijzen uitreikte op een sportwedstrijd voor geestelijk gehandicapten, dat ze zich voorbereidt voor de US Open, eind augustus in New York. Ze heeft lange tijd nodig gehad om de aanslag van een toeschouwer - 30 april 1993 in Hamburg - te verwerken, maar wil weer de baan op. “Ik voel me klaar om te spelen, fysiek en emotioneel”, zei Seles. Ze speelt einde deze maand een demonstratie-wedstrijd tegen Navratilova en zal zich daarna een paar wild-cards accepteren voor kleine toernooien. “Ik ben van plan de Open te spelen”, zei Seles. “Ik wil daar spelen, en denk dat ik het kan.”

De enige andere onzekere factor in het vervolg van Grafs alleenheerschappij, is haar fysieke gesteldheid. Een verschoven wervel onderaan haar rug veroorzaakt veel pijn. Een operatie zou haar acht maanden uitschakelen, zonder garantie op succes. Daarom behelpt Graf zich met een streng dagelijkse regime: een kwartier oefeningen voor en na het ontbijt, vervolgens een uur behandeling en massage. Thuis doet ze nog meer, met speciale baden en extra oefeningen. “Toch is het geen grote last”, hield Graf vol. “Ik probeer er zo min mogelijk aan te denken. Ik zal in de toekomst minder toernooien gaan spelen. Maar ik reken er op dat ik hier volgend jaar weer ben.”