Eén dag mannen achter de ramen

Zou er, afgezien van sommige Woody Allen-films, ooit zoveel over seks zijn gepraat als de paar uurtjes, gisteren, dat er op de Wallen mannelijke prostitués achter de ramen zaten? Het gonst van de wijsheden over lust en uithoudingsvermogen. Vrouwelijke orgasmes en stijve piemels worden tegen elkaar afgewogen. En of vrouwen liever een ingevette Chippendale zien dan zomaar een aardige jongen.

Een klant van een liveshow kan het zich gewoonweg niet voorstellen. Kijk, mànnen moeten hun wilde haren kwijt, dat is nou eenmaal zo. Daarvoor gaan ze naar de hoeren. Maar vròuwen? Die hebben toch een heel andere lustbeleving? De portier denkt dat het een kwestie van veranderende mentaliteit is. Shay denkt vooral dat het een markt is.

Shay zat gisteren als een van de eerste mannen achter een raam op het Oude Kerksplein, hartje Amsterdam. Van de zestien die meededen aan het 'experiment' bleek hij de grootverdiener. Onder zijn zwartleren gilet bollen twee bruine borsthelften die samen een behoorlijke meloen zouden vormen en zijn billen steken ondeugend uit zijn broek. Hij heeft gemasseerd, gelikt en een enkel tikje uitgedeeld. Honderd gulden voor een halfuurtje, driehonderd gulden totaal. En als er geen rotzooi was gekomen, had hij vast en zeker veel meer verdiend.

De rotzooi kwam om een uur of half drie in de vorm van een oudere, geblondeerde dame (voortdurend aangesproken als 'tante Mien') in gezelschap van een cameraploeg van het lokale tv-station. Dat het toch geen stijl is, dat ze er niet uitzien, dat vrouwen beter komedie kunnen spelen, dat mannen bij hun wijf horen te blijven en dat ze mannelijke klanten wegjagen. Alles in de toonsoort van een volwassen inbraakalarm, waardoor de groep nieuwsgierigen in een paar tellen was aangezwollen tot een menigte waar de onbeholpen bodyguards geen vat meer op kregen.

De rode gordijnen gingen dicht en het experiment was voorbij. Jammer, vindt Mariska Majoor, maar ze had zoiets kunnen verwachten: ze had alle media uitgenodigd die ze had kunnen bedenken. Majoor, voormalig prostituée en bedenkster van het Prostitutie Informatie Centrum, had de zestien mannen geselecteerd en peeskamertjes voor ze afgehuurd om te bewijzen dat vrouwen ook willen betalen voor lichamelijke aandacht. En dat is gelukt, vindt ze, ook al is er vandaag maar een handvol vrouwen daadwerkelijk naarbinnen gelopen. “Er is zeker een markt voor.”

Shay is het met haar eens en hij gaat die markt ook op. Zijn werkterrein ligt in de escort en de stageshows, maar de exploitanten daarvan zijn maar ouderwetse sukkels, vindt hij. Die richten zich exclusief op mannelijke bezoekers en vooral op toeristen. Daar is weinig aan. Probeert Shay een mooie show te geven met zijn vriendin, dan roept een groep dronken Engelsen vanuit de zaal: 'Fuck the bitch!' Dan heeft Shay al gegeten en gedronken. Dat is helemaal niet zijn idee: “I'm not fucking the bitch. Ik wil liefde maken met mijn vriendin.”

In het Prostitutie Informatie Centrum zit 'zeg maar Peti' uit zijn ogen te stralen. Hij heeft zijn werkbroek, een afgescheurde jeans, nog aan en bovenin zijn blouse moeten knoop en knoopsgat al hun krachten inspannen om dicht te blijven. Net onder de kraag gaat een zuigvlek schuil. “Dat kun je eigenlijk niet hebben, he”, zegt hij verontschuldigend. Het litteken komt van zijn enige klant, een vrouwelijke collega die hem háár kamertje binnenloodste en hem 100 gulden heeft betaald.

Vertegenwoordiger Peti (“verkopen is óók acteren”) heeft gisteren zijn eerste ervaring in de betaalde liefde beleefd en hij vond het geweldig. Hij heeft gedanst achter zijn raam en oogcontact gemaakt met alle vrouwen die op het plein liepen. Twee hadden ook al afspraakjes gemaakt voor de avond, maar ja, toen waren de kamers dus al dicht.

Over het meest bediscussieerde onderwerp van gisteren, het mannelijk erectie-vermogen, kan Peti kort zijn. Als hij in een paar uur echt met een stuk of wat vrouwen had moeten neuken, was het voor hem gauw afgelopen geweest met geld verdienen (al leverde dat wel meer op: 200 gulden per keer). Het advies van Majoor had dan ook geluid: geef ze een erotische massage. Dat willen vrouwen ook het liefst, dat weet Peter weer van Shay.

Bij een weekbladjournaliste is haar 'professionele nieuwsgierigheid' inmiddels vervangen door een meer instinctieve. Of Shay nog één keer meeloopt om een foto te laten maken. Jaja, denkt Majoor en ze vraagt aan Shay: “Kun je nog?” Natuurlijk, is het soevereine antwoord: “And I think she's gonna pop anyway.”

    • Bas Blokker