Atleten komen zelfs niet in de buurt van WK-limieten

PAPENDAL, 10 JULI. Shit, schreeuwde Robin Korving meteen na zijn 110 meter horden. Een ramprace, hekkenrammen, zei hij over zijn wedstrijd waarin balans ontbrak. Ester Goossens nam zich voor de WK-limiet op de 800 meter aan te vallen, maar zij bleef vijf seconden boven de richttijd. Helemaal kapot hing ze in de hekken, met een dodelijk vermoeid en chagrijnig gezicht.

Voor sommige Nederlandse atletiektoppers was het, een week voor het NK in Bergen op Zoom, één van de laatste kansen te voldoen aan de WK-limiet. Jacqueline Poelman, Goossens en Korving bleven echter 'mijlenver' van de limiet verwijderd. Het interessantst was nog het polsstokduel tussen Christian Tamminga en Laurens Looije, door de laatste gewonnen met 5,40 meter. Maar dat was ook nog twintig centimeter verwijderd van de eis voor Göteborg.

De Papendal Games krijgen steeds meer cachet. De beste atleten komen in aanmerking voor twee gratis overnachtingen in de bossen van het sportcentrum en kunnen wat prijzengeld verdienen. De wedstrijd is compact, soms met opvallende buitenlandse toppers. Maar de prestaties waren zaterdag mede door de zinderende hitte matig, met als dieptepunt het schandelijke optreden van voormalig wereldtopper op de 800 meter Billy Konchella uit Kenya. Als een toerist liep hij 500 meter aan de staart van het bepaald niet vermaarde groepje, om daarna uit te stappen.

Tamminga en Looije hielden het publiek wel aardig bezig. Looije, wiens 5,40 zijn beste sprong van het seizoen was, zag drie pogingen om het Nederlands record op 5,51 te brengen, mislukken. Maar de 22-jarige Looije was tevreden; hij had een paar dagen hard getraind, was eigenlijk moe en de overbrugde hoogte viel hem alleszins mee. De wedstrijd was een opwarmer voor het NK. De buitenwacht vraagt zich inmiddels af wanneer de atleet van Ilion Zoetermeer nou eens doorbreekt. Twee jaar geleden wipte Looije in de Houtrust-hal over 5,50, vlak nadat hij op stage was geweest bij de grote Sergei Boebka. Een topper in de dop was hij. Een showbink bovendien, want Looije bespeelde het publiek met ritmisch handgeklap voor zijn pogingen, droeg het haar in een toen nog modieuze staart.

Looije wijzigde in de winter zijn techniek, onder meer de aanloop en het insteken van de stok, en ook zijn houding veranderde. Rustiger, met minder show, hoewel staart en oorbel zijn gebleven. De communicatie met de toeschouwersis voorbij. “Toen was het een manier om me op te laden. Show interesseert me nu minder. Er zijn belangrijker dingen.” Waarna hij het halen van zijn eerste jaar op de HEAO noemde.

Met een lichtere stok haalt hij nu meer hoogte, hetgeen noodzakelijk is om 5,60 of meer te bereiken. “Met de stok waarmee ik vandaag over 5,40 sprong, ging ik vorig jaar over 5,20. Als de techniek goed is, komt de hoogte vanzelf.” Looije zei dat hij alleen nog wat lef nodig heeft, alvorens hij met zijn nieuwe techniek een zwaardere stok ter hand kan nemen. “Ik durf nog niet erg goed. Bovendien was het natuurlijk erg warm en was ik bang dat de stok door het zweet uit mijn handen zou schieten. In de laatste drie passen was ik wat angstig.” Twee keer rende hij onder de lat door op 5,51, ondanks hars op de handen.

Looije maakt zich niet zo druk om de WK-limiet van 5,60. Hij probeert ontspannen te blijven. “Ik heb tijd zat. Over vijf, zes jaar moet mijn piek liggen. Ja, rond 2000, dan ben ik een jaar of 27. Slechts weinige sporters heersen in hun sport voor een periode van tien jaar. Ja, Boebka, maar daarmee mag ik me niet vergelijken. Wat anderen van me verwachten, daar zit ik niet mee.”

Robin Korving is heel anders. Hij daagt uit, heeft een wat opschepperige, arrogante uitstraling en heeft helemaal geen tijd. De jongeman uit Heerhugowaard verwacht eigenlijk dat de KNAU hem uitzendt naar Göteborg, hoewel hij nog niet voldeed aan de limiet en twee jaar geleden totaal mislukte in Stuttgart. Maar over de 13,91 van Papendal kon hij niet juichen, door de erbarmelijke techniek. “Al was het vandaag 13,40 geweest, dan had ik nog keihard shit geroepen.” (ANP)