Marktwerking leidt bij Nuts Verzekeringen tot grote averij

Algemeen-directeur drs D. Zijderlaan van het Haagse verzekeringsbedrijf Nuts voorspelt in zijn nieuwjaarstoespraak op maandag 2 januari de 850 werknemers dat 1995 een 'zwaar jaar' wordt. Hij wijst op een aantal problemen op het gebied van automatisering en administratie. Maar, zegt Zijderveld, als die goed ten einde worden gebracht, zal 1996 niets dan tevredenheid brengen. Een half jaar later maakt kolos Nuts met bijna een miljoen verzekerden en een omzet van bijna drie miljard gulden zwaar slagzij. Een reconstructie op basis van gesprekken met een groot aantal betrokkenen.

Er zij marktwerking' is het adagium van de commissie-Dekker die op 26 maart 1987 advies uitbrengt over toekomstig beleid in de gezondheidszorg. Marktwerking is immers waar het aan ontbreekt. Ziekenfondsen en particuliere verzekeraars betalen hulpverleners en leveranciers tot dan toe keurig de al maar hogere nota's die zij in de bus krijgen. Kostenontwikkeling is een niet te temmen moloch geworden. Het denken over marktwerking komt ook op gang bij het toenmalige ziekenfonds Haaglanden, gelieerd aan particuliere verzekering Nuts. Als staatssecretaris Simons (volksgezondheid) aantreedt op 7 november 1989 wordt het streven naar marktwerking nog serieuzer genomen. In de loop van zijn ambtsperiode sluiten koepelorganisaties als VNZ (fondsen) en KLOZ (particuliere verzekeraars) niet langer contracten af met hulpverleners en leveranciers van gezondheidszorgprodukten. Het zijn de verzekeraars zelf, die zaken moeten gaan doen.

Nuts/Haaglanden kent een vierkoppige directie. Algemeen-directeur is registeraccountant drs. Dick Zijderlaan (48), die in 1980 op zijn 33ste als adjunct-directeur begon en al een jaar later algemeen directeur werd. Zijn collega Mart Augustin (50), in 1983 in dienst gekomen, is verantwoordelijk voor de commerciële gang van zaken. Van hem wordt verwacht dat hij veel polissen - al dan niet collectief - aan de man brengt. Twee jaar na hem wordt drs. Henk Luchtmeijer (45), agoog van zijn vak, bij Nuts verantwoordelijk voor de 'zorginkoop'. Hij moet de contacten onderhouden met 'contractanten', zoals artsen, apothekers, ziekenhuizen, fysiotherapeuten en leveranciers. De vierkoppige directie wordt gecompleteerd door bedrijfseconoom drs. Simon Ooms (51), op 1 januari 1992 gekomen van Delta Lloyd, tegelijk met de overdracht van de groep particulier verzekerden van Delta Lloyd en Aegon aan Nuts.

Het denken over marktwerking heeft geleerd dat een verzekeraar globaal een tiende van de gehele bevolking als klant moet hebben, wil hij een serieuze partij zijn bij onderhandelingen over prijzen en leveringsvoorwaarden. Dat komt in Nederland neer op een streefcijfer van anderhalf miljoen verzekerden, een aantal dat Nuts bij lange na niet haalt. Fonds en particuliere verzekering telden elk zo'n 300.000 zielen. Om snel te groeien naar een bedrijf met anderhalf miljoen klanten moest er gefuseerd worden. Op 1 januari 1992 nam Nuts de voor ziektekosten verzekerden van Aegon en Delta Lloyd over.

De gedeeltelijke fusies met Aegon en Delta Lloyd mogen, op de problemen rond de automatisering van de bestanden na, geslaagd worden genoemd, maar aan het nagestreefde aantal van anderhalf miljoen verzekerden komt Nuts nog altijd niet. Het proces van fuseren moet dus doorgaan. De Arnhemse verzekeraar Ohra, al enige tijd zonder veel succes op fusie-pad, lijkt een mogelijke kandidaat. Eind 1993 komt het inderdaad tot afspraken. Eerst zal het fonds van Nuts op 1 januari 1995 fuseren, later de particuliere poot van het bedrijf. Voor Nuts moet de fusie beperkt blijven tot gezamenlijke inkoop: het gaat er immers slechts om tijdens onderhandelingen over produkten te kunnen zeggen dat Nuts en Ohra gezamenlijk anderhalf miljoen verzekerden vertegenwoordigen. Financiën, beleid en directie zullen volledig gescheiden blijven. Tot die beperking is Nuts ook gedwongen, omdat de partners Aegon en Delta Lloyd met argusogen kijken naar direct writer Ohra, dat zonder tussenpersonen werkt. Ohra zou door de fusie toegang tot de verzekerdenbestanden bij Nuts kunnen krijgen en dus Aegon en Delta Lloyd direct kunnen beconcurreren.

De tussenpersonen - ook wel 'het intermediair' genoemd - tonen hun verontrusting. Zij zetten voor zo'n 450 miljoen gulden aan Nutspolissen om en moeten per definitie niets hebben van Ohra, dat als direct writer dus juist aan hun geen boodschap heeft. In gesprekken met directeuren en commissarissen van Nuts wijzen zij er op, dat Ohra een aantal branche-vreemde avonturen is aangegaan, waarmee veel geld zou zijn verspeeld. Die beweringen worden door Ohra overigens ontkend. De tussenpersonen, die Nuts op het hart binden de kas voor Ohra gesloten te houden, krijgen de garantie dat er 'betonnen schotten' zullen blijven bestaan. Zijderlaan garandeert ze dat, maar ook de president van de raad van commissarissen van Nuts Ziektekosten, oud-topman van de Hollandse Beton Groep, ir. J.J. Endtz. De tussenpersonen blijven niettemin bezorgd de zaak volgen.

Begin dit jaar bemerkt Ohra-directeur drs. B.J.J.M. Huesmann - Danny voor intimi - dat zelfs het enthousiasme voor een beperkte fusie met Ohra bij de directie van Nuts begint af te kalven. De 'meerwaarde' van zo'n fusie wordt niet langer gezien en de samenwerking heeft tot dan toe hoegenaamd niets opgeleverd.

Intussen verslechteren de relaties in de bestuurskamers van Nuts. In de ogen van de drie andere directeuren schiet Luchtmeijer op zakelijk vlak tekort. Dat geldt zijn kennis van financiën, belastingwetgeving, organisatie, marketing, commercie, bedrijfsvoering en hij zou 'zelfs geen verstand van verzekeren' hebben. Luchtmeijer vertelt op zijn beurt dat er herhaaldelijk 'aan hem wordt getrokken': er worden hem allerhande topfuncties bij de overheid aangeboden. Zijderlaan ziet hierin een mogelijkheid om Luchtmeijer een elegante aftocht te bieden. Begin februari neemt hij plaats aan Luchtmeijers bureau en zegt hem dat hij er goed aan doet bij een volgende gelegenheid zo'n topfunctie aan te nemen. Mochten er in de salariële sfeer belemmeringen bestaan, dan wil Nuts voorzien in enige vorm van compensatie. Luchtmeijer voelt zich bedreigd en 'vaart op dat moment het kamp van Ohra binnen', zoals één van zijn collega's later zegt. Hij zoekt zijn toevlucht bij Ohra-directeur Huesmann, die gegeven het tanend enthousiasme voor de fusie wel steun in de Nuts-directie kan gebruiken.

In februari doet zich een ontwikkeling voor die de naam van Nuts in opspraak brengt. Op 15 februari rapporteert de door minister Borst (volksgezondheid) ingestelde 'Task Force' van oud-KLOZ-directeur dr. R. Scheerens dat belangrijke besparingen mogelijk zijn bij de uitgaven aan kunst- en hulpmiddelen. Op een uitgave van rond één miljard per jaar zou 200 tot 300 miljoen gulden kunnen worden bespaard. De prijzen worden volgens het rapport kunstmatig hoog gehouden en een aantal verzekeraars wordt ervan beschuldigd 'middels oneigenlijke declaratie-praktijken een deel van de overwinsten af te romen en in eigen kas te houden, terwijl die naar de algemene kas moeten terugvloeien'. Minister Borst verzoekt de Ziekenfondsraad op 3 maart binnen één maand te rapporteren hoe dat zit.

Een week voordat het rapport-Scheerens uitkomt, circuleert de naam Nuts echter al onder verzekeraars. Er ontstaat een enorme publicity hooplah. In het carnavalsweekend van 25 en 26 februari besluit financieel directeur Ooms accountantsbureau Coopers & Lybrand snel onderzoek te laten doen naar de vraag of Nuts dergelijke 'oneigenlijke declaratiepraktijken' kent. De directie wil de commissarissen laten zien dat alles 'koosjer' is. Coopers is de vaste externe accountant van Nuts en de daaraan gelieerde bedrijven en kan dus snel en volledig rapporteren.

Twee weken later - op 9 maart - rapporteert Coopers een aantal onregelmatigheden. In totaal gaat het om 55.000 gulden aan kortingen op incontinentie-materiaal. Daarnaast is er sinds 1992 voor ruim twee ton te veel aan 'verwerkingskosten' aan leveranciers betaald. Van nog eens twee ton 'faktorloon' zou volgens Coopers kunnen worden gezegd dat het om een bovenmatige beloning gaat. Peanuts op een omzet van drie miljard, menen de commissarissen en de directeuren van Nuts en Ohra die op 14 maart bijeen zijn in Arnhem. Besloten wordt de 'fouten' waarop Coopers is gestuit, onverwijld te corrigeren. Het gezelschap tafelt somptueus - commissaris professor dr. F.W. Sluijter, een onderscheiden wijnkenner, belast zich zoals gewoonlijk met de selectie van een buitengewoon prijzig 'châteautje' - en keert tevreden huiswaarts.

Begin maart krioelt het van de accountants in het Nutskantoor aan het Haagse Stadhoudersplantsoen. Op dat ogenblik zijn behalve de eigen accountants en die van Coopers ook de accountants van de Ziekenfondsraad begonnen met een onderzoek. Bij 18 van de 81 verzekeraars zijn volgens de Raad onregelmatigheden geconstateerd, maar de pijlen lijken vooral gericht op Nuts. Volgens ingewijden bij de Ziekenfondsraad heeft dat te maken met de persoon van Zijderlaan, die als lid van deze raad in het verleden een en andermaal heeft gepleit voor opheffing van het instituut. De controle op zorgverzekeraars zou volgens Zijderlaan moeten worden ondergebracht bij de Verzekeringskamer. Zijderlaan, volgens zijn omgeving 'geen sociaal tacticus bij uitstek', kon volgens zegslieden bij de Ziekenfondsraad vroeg of laat de boemerang terug verwachten.

De programmeurs van Nuts zijn begin maart met niets anders bezig dan de verschillende accountants terzijde te staan om uit de computerbestanden gegevens aan te leveren. De geprikkelde directie - het onderzoek van Coopers lijkt voor niets te zijn geweest - schrijft de Ziekenfondsraad ten volle te willen meewerken aan het onderzoek, “maar resultaat valt er niet te verwachten”. Bovendien “wordt onze bedrijfsvoering lamgelegd door buitensporige informatie-vragen zoals bijvoorbeeld door een verzoek om op detailniveau gegevens aan te leveren met betrekking tot de geboekte schade medische hulpmiddelen van onze 650.000 verzekerden over de volledige jaren 1992, 1993 en 1994”. De directie beticht de raad van het aanrichten van 'nodeloze schade'.

De Ziekenfondsraad verwijt de Nutsdirectie in een brief van 21 maart het onderzoek te frustreren. Voorzitter De Graaf van de raad merkt daarbij op dat zijn accountantsdienst is gestuit op 'een complexe en ondoorzichtige structuur en een kennelijk niet makkelijk toegankelijke administratie'. Nuts antwoordt daar weer op 'dat bij een verzekerdenbestand van ruim 650.000 personen de administratie niet meer in een schoenendoos kan worden gevoerd'. En, schrijft directeur Zijderlaan: “Wij betreuren het bijzonder dat de discussie op de huidige wijze wordt gevoerd”.

Bij de Ziekenfondsraad bestaat al lange tijd wrevel over Nuts. Die wordt nog sterker als op 27 maart de heren Luchtmeijer en Huesmann bij voorzitter De Graaf en secretaris Degenhart van de Commissie Toezicht Uitvoeringsorganisaties zitten. De laatste twee meten 'de wantoestanden' bij Nuts - zo zouden de latere interim-managers schrijven - breed uit. Drie dagen na deze ontmoeting zegt commissie-lid Opheikens tijdens een openbare vergadering dat gebleken is dat Nuts 53 rechtspersonen telt. Opheikens vermoedt 'dat het toch niet helemaal fris is' bij Nuts en wijst de toehoorders zonder directe aanleiding op de 'salarissen van de betrokken directeuren'.

Na publikatie van het rapport van de Ziekenfondsraad op 30 maart, waarin Nuts expliciet wordt verdacht van onheuse praktijken, wordt Zijderlaan op zaterdagochtend 1 april ontboden bij de president van de Raad van Commissarissen, de Haagse gepensioneerde huisarts W.J. Waal. Zijderlaan wordt verweten dat hij de relatie met de Ziekenfondsraad heeft verstoord, door zich bij het onderzoek niet coöperatief op te stellen. Hij moet zich 's maandags ziek melden van Waal, 'met een bloedneus of zo'. Zijderlaan weigert dat en wordt 'voorlopig geschorst'.

Maandagmorgen 3 april belt Waal met Ooms en vertelt hem dat Zijderlaan zich heeft ziek gemeld - zo niet, dat hij dan is geschorst - en dat Ooms, zoals altijd bij afwezigheid van Zijderlaan, de taak van algemeen directeur moet waarnemen. Ooms en Augustin schrijven die maandag een brief aan de Raad van Commissarissen, waarin zij er op wijzen dat 'zeer nadelige consequenties voor de commerciële belangen van de organisatie' moeten worden verwacht als 'de algemeen directeur in diskrediet wordt gebracht door schorsing of ontslag', omdat de buitenwacht dat zal ontvangen als een bevestiging van geruchten over frauduleus handelen. 'Directie en Raad van Commissarissen moeten de gelederen juist nu gesloten houden', zo schrijven zij aan de commissarissen. Bovendien waarschuwen zij tegen een vermenging van beide directies. Die dreiging is er, want Ohra wil bij Nuts een directie-voorzitter 'parachuteren', zo voorzien Ooms en Augustin. Bovendien vertolken de twee in hun brief het gevoelen van 'het intermediair', dat zich dreigt af te wenden van Nuts, met alle gevolgen van dien voor de werkgelegenheid. Zij tekenen hierbij aan dat 'de heer Luchtmeijer de inhoud van het stuk niet voor zijn rekening kan nemen'.

Nuts is dan hot news. Het bedrijf zou een wirwar van duistere BV's zijn, waarin zelfs een pizzeria te vinden is. President-commissaris Waal spreekt in het openbaar over een 'doos van Pandora'. Als voorzitter van Nuts' Stichting De Stadhouder, die een aantal BV's aan het zicht van de buitenwereld onttrekt, zou hij overigens de inhoud van die 'doos' als geen ander moeten kennen. Wie de pizzeria in het geruchtencircuit heeft gebracht is niet duidelijk. Waarschijnlijk gaat het om een software-programma voor administratie dat een pizzeria heeft gemaakt en dat werd aangetroffen in een bureau van een vertrokken directeur.

De lege BV's zijn opgericht door Zijderlaan die grootse expansieplannen heeft voor overnamen (van bijv. verpleeg- en ziekenhuizen). Mogelijkheden tot uitbreiding doen zich met enige regelmaat voor omdat de gemeente Den Haag voortdurend bedrijven afstoot, waarmee Nuts zijn voordeel zou kunnen doen. Te denken valt aan een schooltandartsendienst of een ambulance-dienst. Klaar liggen de lege ALOZ BV, BALOZ BV, CALOZ BV, DALOZ BV, namen die steeds afkortingen vormen voor 'Augustin, Luchtmeijer, Ooms en Zijderlaan'.

De dinsdag nadat Ooms de leiding van Zijderlaan heeft overgenomen, vergadert de directie van Nuts Ohra Beheer. Bij die gelegenheid zegt Ohra-directeur Huesmann namens de commissarissen, dat niet Ooms maar Luchtmeijer de geschorste Zijderlaan moet vervangen. Ooms toont zich, volgens een aanwezige, hogelijk verbaasd, Luchtmeijer geeft geen krimp. Bovendien, zo zegt Huesmann, zal Luchtmeijer voortaan de contacten onderhouden met de Ziekenfondsraad. Een adjunct-directeur omschrijft de actie aldus: “Ooms is kalt gestellt. Alles wat hij doet of vraagt moet via Luchtmeijer lopen”.

Op maandag tien april moet Ooms voor de commissarissen Waal, Endtz en Jhr. Van Buttincha Wichers verschijnen. Ook Ooms wordt verweten niet coöperatief te zijn bij het onderzoek van de Ziekenfondsraad. Verder wordt hij ervan verdacht 'stukken te hebben laten verdwijnen', zo blijkt uit een document waarover leden van de ondernemingsraad beschikken. De Ziekenfondsraad zou hebben laten weten dat de Officier van Justitie zal worden ingeschakeld. De drie menen bovendien bij monde van Endtz, 'dat er nieuwe feiten aan het licht zijn gekomen'. Wat precies, wordt Ooms niet gezegd. De commissarissen willen weten 'wat hij nog meer heeft verstopt en waar'. Ooms' verdediging wordt - volgens dat stuk - 'weggehoond'. Op dinsdagmiddag 11 april luncht hij met een relatie in het Haagse Promenade-hotel. Tijdens het dessert wordt hij aan de telefoon geroepen: of hij even naar kantoor wil komen. Daar wordt hem verteld dat hij geschorst is en hij keert terug naar zijn dessert.

Die elfde april is een drukke dag. Na de inspanningen van Coopers zijn er nog twee accountantsonderzoeken gaande, maar Luchtmeijer en Huesmann besluiten - op de dag van Ooms' vertrek - nog een onderzoek te laten doen, ditmaal door het accountantskantoor Moret, Ernst & Young. De twee betrokken accountants, Strassen en De Grooth, worden die dag geïnstrueerd. Luchtmeijer wil dat het onderzoek zich ook uitstrekt over 1995, omdat hij vermoedt dat dit jaar nog 'reparatie-acties hebben plaatsgevonden'. Hij wijst de accountants er bovendien op, dat Zijderlaan waarschijnlijk tien miljoen heeft weggesluisd, het opgebouwde vermogen bij de Algemene Thuiszorg Centrale. Het verslag: “De heer Huesmann adviseert alle diskettes te kopiëren, waartoe de heer Luchtmeijer de heren Strassen en De Grooth opdracht geeft”. “Nuts bewaart echter niets op diskette”, meldt de notuliste. Besloten wordt ook 'het gebouw van Nuts te gaan bewaken'.

's Avonds is er een bijeenkomst van de Nutsledenraad voorgezeten door commissaris Waal. De leden krijgen te horen dat er in het verleden 'enkele malen irritatie' is geweest over de directie. Dat betrof vooral het 'kopen van ondernemingen' waar de commissarissen niet van wisten. Luchtmeijer, ook aanwezig, merkt op dat als in dit verband over de directie wordt gesproken de heren Zijderlaan en Ooms worden bedoeld. Hij in elk geval niet, want Zijderlaan informeerde hem nooit. Hooguit werd hem 'summiere, veelal onvolledige informatie gegeven tijdens lunchpauzes'.

De Ziekenfondsraad heeft inmiddels gedreigd om bij Nuts een bewindvoerder aan te stellen. Besloten is Zijderlaan met 'vrijwillig ziekteverlof' te sturen, zo houdt Waal de leden voor. Ook zegt hij dat de verhoudingen tussen de directieleden inmiddels 'niet goed meer te noemen is'. Maar, aldus Waal, “de integriteit van de heer Zijderlaan wordt niet in twijfel getrokken”. Op de vraag hoe het dan toch zo heeft kunnen lopen, antwoordt Waal dat 'voor het belang van de Nuts Verzekeringen is gekozen en niet voor het persoonlijke belang van Zijderlaan'. Waal: “De Raad van Commissarissen had niet adequater kunnen handelen dan hij heeft gedaan”. Verder vermeldt het verslag van de bijeenkomst in een verloren alinea: “De heer Luchtmeijer haalt aan dat de Ziekenfondsraad verheugd is met het feit dat de heer Luchtmeijer als contactpersoon voor de Ziekenfondsraad is benoemd”.

Waal wijst er op dat “als uit het onderzoek van Moret fraude mocht worden geconstateerd, het ontslag van beide heren zal volgen”. Maar, merken de leden op, niet dan nadat de ledenraad hen heeft gehoord. Zijderlaan en Ooms krijgen op die elfde april te horen dat ze formeel geschorst zijn.

Op 19 april worden twee interim-managers aangesteld, drs. J.H.J. Cuypers en mr. J.J. van Weezendonk van Boer & Croon Management Consultants BV. Het zijn twee trouble shooters die geen bindingen met Nuts of Ohra hebben gehad. Na enige weken krijgen Cuypers en Van Weezendonk inzicht in wat er is gebeurd. Ze komen er achter dat Luchtmeijer en Huesmann op 27 maart een gesprek hebben gehad met de De Graaf en Degenhart van de Ziekenfondsraad, “met zeer ernstige repercussies”. Op 31 mei berichten ze daarover aan de presidenten Waal (van de het ziekenfonds van Nuts en Endtz (van Nuts' particuliere poot). Ze willen weten of deze commissarissen weet hebben gehad van dat bezoek waarbij het over de frauduleuze praktijken van Nuts ging.

Gedurende het weekeinde van 10 en 11 juni vergaderen de raden van commissarissen over twee stukken: de brief over het geheime bezoek, waarin de beide interim-managers in bedekte termen om het ontslag van Luchtmeijer en dat van Huesmann verzoeken en een notitie, waarin een verdergaande fusie met Ohra krachtig wordt ontraden. Uitkomst van het beraad is dat Cuypers en Van Weezendonk de laan uit wordt gestuurd. Ook voor commissaris Endtz is het zijn laatste vergadering geweest. Nu de fusie bijna een feit is herinnert hij aan zijn standpunt zijn commissariaat te combineren met dat van ABN Amro. Ohra heeft namelijk ook een bank. Hij heeft de toezegging aan 'het intermediair' over de 'betonnen schotten' uiteindelijk niet gestand kunnen doen.

De commissarissen zijn dan al een week in het bezit van het op 2 juni verschenen tussentijdse rapport van Moret, Ernst & Young. De accountants hebben geen fraude kunnen opsporen. Het rapport bevat geen woord over schimmige BV's. Wel vermeldt Moret een bedrag van rond een miljoen dat ten goede had moeten komen aan de centrale kassen. Het gaat daarbij voor het merendeel niet om kunst- en hulpmiddelen, waar het allemaal om begonnen was, maar om 'factorloon' dat in de ogen van de accountants teruggestort moet worden, ook al is daarover 'een zakelijke discussie' niet afgerond. Voor het overige valt op, dat vrijwel alle activiteiten die worden gekritiseerd, onder verantwoordelijkheid van Luchtmeijer vallen. Dat geldt bijvoorbeeld oogklinieken, rolstoeltaxi-vervoer, daarvoor ingehouden eigen-bijdragen en de aanvullende en intensieve thuiszorg.

Moret stelt in zijn definitieve rapport, dat half juni gereed is, dat Nuts wellicht nog voor 2,5 tot 3 miljoen gulden kan worden aangeslagen. Op een aansluitende persconferentie telt De Graaf van de Ziekenfondsraad daar nog eens ruim een miljoen bij op. En hij verklaart dat er 'buitengewoon ernstige zaken' zijn vastgesteld.

Met het definitieve ontslag van Zijderlaan en Ooms wordt daarna haast gemaakt. want op dinsdag 20 juni vergadert de Nutsledenraad, het hoogste orgaan van het bedrijf. In het weekeinde daaraan voorafgaand komen de advocaten van Ooms en Zijderlaan en die van Nuts snel tot overeenstemming. Nuts komt tegemoet aan de eisen van de scheidende directeuren. De gouden handdrukken - die betaald worden uit de tegoeden van de verzekerden - worden snel bezegeld - en beide heren zijn voortaan contractueel gedwongen 'jegens derden geheimhouding' te betrachten. De ledenraad kan de ontslagen directeuren dus niet meer horen over de werkelijke toedracht hoe Nuts averij heeft opgelopen. En of de Raad van Commissarissen niet adequater had kunnen handelen, valt dus ook niet meer te toetsen. Ook de Commissie Toezicht van de Ziekenfondsraad die op 15 mei beloofde 'hoor en wederhoor' te zullen plegen, kan Ooms en Zijderlaan, die dan nog altijd geen 'tenlastelegging' kennen, niet meer ondervragen.

Een dag na het akkoord over de gouden handdrukken verstuurt Nuts een persbericht, waarin wordt meegedeeld dat Zijderlaan en Ooms per 1 augustus 'in goed overleg vertrekken'. “De commissarissen hechten er aan op te merken dat in de afgelopen maanden is gebleken dat er geen redenen voor twijfel bestaan aan de persoonlijke integriteit van de heer Zijderlaan en de heer Ooms”, aldus het persbericht.

Intussen stroomt bij low cost producer Nuts het geld als water de deur uit. Twee accountantsdiensten sturen hun rekeningen in, de interim-managers moeten worden betaald, naast het eigen Amsterdamse PR-bureau is al die maanden een Haags bureau ingeschakeld, er zijn inmiddels drie dure adviseurs aangesteld, advocaten - ook die van Ooms en Zijderlaan - sturen hun nota's en er zijn gouden handdrukken betaald.

Op 4 juli wordt bekend gemaakt wat Ooms en Augustin in april al vreesden en waar 'het intermediair' tegen te hoop heeft gelopen: een topman van Ohra uit Arnhem wordt 'geparachuteerd' bij Nuts: drs. R. Hinse, financieel directeur van Ohra, is vanaf 1 juli algemeen directeur bij Nuts. Hij moet gaan zorgen voor “een zorgvuldige afronding van de fusie met Ohra Verzekeringen”. Voor 'het intermediair' is de 'coup' voltooid.