Bon Jovi dreunt onsamenhangend door het stadion

Concert: Bon Jovi. Gehoord: 6/7 Feyenoordstadion, Rotterdam.

Mick Jagger heeft het, Bono heeft het en Jon Bongiovi had het donderdagavond niet. Voor een geslaagd stadionconcert bestaat geen simpel recept. Hoewel ingrediënten als hitsingles, vuurwerk en publieksmennerij vrijwel altijd aanwezig zijn, staat of valt zo'n massa-evenement bij het vermogen van een popster om de achterste rijen bij de feestvreugde te betrekken. De muziek van Bon Jovi denderde gisteren twee uur lang onder de nieuwe overkapping van De Kuip, maar voor zover er al sprake was van een vonk, sloeg die alleen over op de voorste rijen.

Bon Jovi maakt het soort voetballiederen dat bij uitstek geschikt lijkt om tot stadionformaat te worden opgeblazen. De vorig jaar verschenen verzamel-cd Cross road stond er vol mee, en toch nam de groep gisteren haar toevlucht tot een overmaat aan nummers van anderen tussen het min of meer bekende materiaal uit eigen koker.

Bon Jovi noemt zich 'de best betaalde garageband ter wereld' en dat is precies waar het aan schort. Wat tussen vier muren een aardig optreden van een hardwerkende rockgroep op zou leveren, vervloog in de open lucht tot onsamenhangend gedreun met de lelijkste gitaarsolo's die mij in jaren ter ore zijn gekomen.