Weg met het verkleinwoord; Stop dit debiele taaltje

Niet een béétje gallisch word ik van de infantiele spreektaal.

Men praat niet meer normaal, maar kweelt, kirt en kwijlt in koor over theetje drinken, slapies doen en bioscoopje/ golfbaantje/ operaatje/ museumpje pikken. Dan sta je voor het imposante Rijksmuseum en je vraagt je af: waarom toch? Waarom heeft iedereen het opeens over met “'t autootje naar 't zeetje rijden om een windje om de oortjes te voelen”? Waarom tjilpt men saampjes over een bruidje in haar creatietje op dat huwelijkje met z'n achthonderd gastjes? Wat beweegt hen om gesprekjes te voeren over een vakantietje van een maandje over drie weekjes, over een stukje gastvrijheid, boodschapjes doen bij Dirkje, krantjes met croissantjes, projectjes, sollicitatietjes, aandeeltjes kopen, whiskytjes schenken en wil je een sigaretje? Is de wereld ons te groot geworden of ons wereldje te klein?

Ik adviseer om er onmiddellijk mee op te houden vóór dit debiele taaltje norm is geworden. Anders dendert het trendje ongemerkt door en doen we strakjes rijdjes in ons pietepeutemini-BMWtje naar 't mini-miniscule zeetje om een klein beetje pietsie minibriesje om onze hieliepieliemini-oortjes te voelen. Dat wil toch niemand op zijn gewetentje hebben.