Hasj uit Marokko onder broedeieren

AMSTERDAM, 6 JULI. Vier Denen die in Amsterdam bij een speciaalzaak een marifoon bestelden, wisten niet dat zij iets extra's kregen. In de marifoon die was bedoeld voor hun zeiljacht de Jambo bouwde de politie een peilzendertje in. Zodoende kon de route van het schip eenvoudig worden gevolgd, van Amsterdam naar Casablanca en terug naar Denemarken. Bij Skagen werd het zeilschip, inmiddels omgedoopt tot 'Viking of Oslo', geënterd. Aan boord was 1.900 kilo hasj.

Dit staat in het politiedossier van de zaak die vandaag voorkomt bij de rechtbank in Amsterdam. In deze zaak staan drie mensen terecht op verdenking van grootschalige handel in hasj. Het politiedossier biedt zicht op de werkwijze van een 'gemiddelde' drugsbende.

In februari dit jaar werden 21 verdachten aangehouden, onder wie zeven Denen, zes Nederlanders, drie Marokkanen, een Duitser, een Zwitser, een Italiaan, een Brit en een Surinamer. De politie nam enkele tientallen kilo's softdrugs, “ongeveer 18 kilogram aan Engelse ponden”, vier vuurwapens, tien motoren van het merk Harley Davidson en zeven auto's in beslag.

Volgens de politie investeerde de organisatie de winst onder meer in woningen op “toplocaties in Rotterdam, Utrecht en Amsterdam”. Dit onroerend goed zou zijn ondergebracht in Nederlandse en buitenlandse rechtspersonen. Kortom, zo suggereert de politie, een professionele organisatie. Lezing van het dossier bevestigt dit beeld niet helemaal.

Hoofdpersonen zijn de 39-jarige Deen Lars B., bijgenaamd 'de blonde' en de 38-jarige Nederlander Willem P., bijgenaamd 'de grote'. Zij bestierden hun handelsimperium vanuit het café, Susie's Saloon in de hoofdstad. Grote Willem stond op de loonlijst van een schoonmaakbedrijf. Voor de drugstransporten zorgden zowel met schulden beladen vrachtwagenchauffeurs als Hells Angels.

Het dossier roept een beeld op van avontuurlijke Denen die door het drugsgedoogbeleid naar Nederland zijn gelokt. Volgens de politie is Lars al vanaf 1981 actief in de hasjhandel op Denemarken. Lars gedraagt zich als een connaisseur, hij koopt alleen 'super kwaliteit' in. Volgens een verklaring hebben alleen mannen “die zelf flink in de hasjhandel zitten” het voorrecht om deze kwaliteit te kopen en geven grote handelaren soms kleine partijtjes Super weg als relatiegeschenk.

Lars kocht zijn Super van een 34-jarige Amsterdammer, Peter geheten. De inkoopprijs van de superkwaliteit is ongeveer 1.600 gulden per kilo. Peter verkocht het voor zeven- à tienduizend gulden. Ver onder de Super staat de Commerz die 400 inkoop en 2.500 à 3.500 gulden verkoop doet. Via Peter werd de hasj in Marokko besteld en, soms verborgen onder broedeieren naar Nederland gebracht.

De 'organisatie' bestond uit sportieve types. “Willem komt niet want hij heeft met kickboksen zijn rib gekneusd”, laat een tapverbaal weten. Wekelijks ontmoetten leden van de groep elkaar bij het zaalvoetballen in Sporthallen-Zuid. Sommigen hadden een semafoon. Een 8 betekende: verzamelen op de Jan van Galenstraat hoek Willem de Zwijgerlaan. Soms moest de 'gesemafoneerde' met een bestelbusje naar de parkeerplaats bij MacDonalds bij Hengelo rijden. “Daar maakte een onbekende in een donkere BMW uit de 3-serie contact met me”, zo luidt een verklaring. Later werd het busje leeg teruggereden en kon 1.500 gulden worden gebeurd. Volgens een verdachte vervoerde hij voor 'de organisatie' in drie jaar tijd ongeveer 750 kilo hasj. Achteraf, zegt hij, weegt het geld dat hij verdiende niet op tegen de risico's die hij liep.

Regelmatig worden koeriers gearresteerd. In Cadiz wordt hasj en hennephars in de brandstoftank van een vrachtwagencombinatie gevonden. In het Duitse grensplaatsje Elten wordt een keer iemand met 87 en een keer iemand met 50 kilo hasj gepakt. Op de luchthavens Heathrow (Londen) en Kevlavik (Reijkjavik) worden smokkelaars gepakt. Bij le Perthus in Frankrijk wordt 365 kilo hasj onderschept. Ook in Spanje slaat de val vaak dicht.

Stonden Lars en Willem aan de top van de 'organisatie'? Een 26-jarige verdachte uit Made verklaart dat Peter uit Amsterdam de aankoop regelde en bij betalingsproblemen 'Wieger' langsstuurde die de boel kort en klein sloeg. Een dergelijk voorval wordt ook vermeld in het dossier, alleen is het slachtoffer dan juist Peter. Peter geniet al tien jaar een uitkering ten gevolge van een auto-ongeval. Hij vertelt hoe hij als huisdealertje is begonnen en met vallen en opstaan is opgeklommen. Deemoedig vertelt hij de politie waar hij al zijn geld heeft verstopt. Bij zijn vader.

Geen van de genoemde verdachten bewoont de kenmerkende bunker-villa's waar echt grote hasjhandelaren in wonen. Ook de onroerend-goedinvesteringen in 'toplocaties' zouden nog niet zijn gevonden. Maar als Lars en Willem of Peter niet de grote mannen achter de organisatie zijn, wie dan wel? In een verklaring wordt 'John uit Drimmelen' gesuggereerd.

Wanneer een chauffeur in Spanje is gepakt, gaat zijn echtgenote naar deze John. Ook John zegt dat Peter de grote man is: “Bij hem moet je zijn voor hulp”, zegt hij. Maar volgens de vrouw is Peter “als de dood voor John”. John zou, volgens een andere verklaring, werken voor de bekende hasjhandelaar Henk R., bijgenaamd 'de cobra'. John is niet gearresteerd en staat ook niet terecht vandaag. De verdediging vraagt zich hardop af of de politie niet de verkeerden heeft gepakt.