PANCHO GONZALES 1928-1995; Tennislegende

“Pancho was vlak voor een wedstrijd vaak prikkelbaar en slecht geluimd. Maar hij veranderde in een god zodra hij de tennisbaan, zijn persoonlijke hemel, op stapte.” Zo omschreef de Amerikaanse oud-tennisster Gussie Moran ooit de maandagnacht in zijn woonplaats Las Vegas op 67-jarige leeftijd aan kanker overleden tennis-legende 'Pancho' Gonzales.

Gonzales' voornamen waren eigenlijk Richard Alonzo, maar de op 9 mei 1928 in Los Angeles geboren zoon van arme Mexicaanse immigranten kreeg al gauw de bijnaam Pancho. Met zijn spectaculaire spelstijl was hij in de jaren vijftig een van de beste tennissers ter wereld. Hij had een natuurlijke aanleg voor de sport, beschikte over een geweldige service en een enorme vechtersmentaliteit.

Gonzales was twintig toen hij in 1948 Amerikaans kampioen werd, een prestatie die hij een jaar later herhaalde. Na zijn tweede overwinning op Forest Hills werd Gonzales professional, waardoor hij niet meer mocht deelnemen aan Wimbledon. Het toernooi in Engeland was - zoals de meeste andere grote tennis-evenement in die tijd - alleen toegankelijk voor amateurs. Vandaar dat Gonzales nog altijd wordt beschouwd als de beste tennisser die nooit Wimbledon heeft gewonnen. In het dubbelspel was hij wel succesvol in Londen. In 1949, het jaar dat hij ook dubbelkampioen werd in Parijs, won hij het toernooi.

In de jaren vijftig en vroege jaren zestig werd Gonzales acht keer Amerikaans kampioen bij de profs. In 1961 nam hij afscheid van de wedstrijdsport, maar zeven jaar later - toen Wimbledon open werd gesteld voor professionals - maakte hij zijn rentree. Hij behoorde nog altijd tot de besten. In 1969, op 41-jarige leeftijd, versloeg hij veel jongere spelers als John Newcombe, Ken Rosewall, Stan Smith en Arthur Ashe. Legendarisch is zijn partij in de eerste ronde van Wimbledon van dat jaar tegen Charlie Pasarell. In een tijd dat tiebreaks nog niet bestonden, won Gonzales met 22-24 1-6 16-14 6-3 en 11-9.