Major

INDEPENDENT

Er waren afgelopen nacht twee bijzonder blije en opgeluchte mannen in Westminster. De eerste was de Labour-leider [Tony Blair]. [...]

Een premierschap van Heseltine, vol bombast en lef, had de gedemoraliseerde Tories kunnen opbeuren. De jeugdige Portillo had mogelijk de electorale snaar van de ontgoochelde middengroepen kunnen vinden door patriottisme en stemmenlokkende staatsprojecten in het vooruitzicht te stellen.

In plaats daarvan kan Labour zich richten op de bekende kwelgeest, van wie het electoraat genoeg heeft, in de wetenschap dat hij nu de man is die zij bij de volgende verkiezingen zullen treffen.

De tweede gelukkige man was, natuurlijk, John Major zelf. Hij heeft de potentieel fatale uitdaging van een opkomende ster op de rechtervleugel aangedurfd. Zijn voorganger, barones Thatcher, liet na hem correct te steunen. De huisbladen van de verschillende Tory-facties - Daily Mail, The Daily Telegraph en The Times - drongen aan op zijn vertrek. Desondanks won hij; een nieuw succes voor zijn persoonlijke stijl van fatsoenlijke vasthoudendheid, gemengd met echte geslepenheid.