Psycho zet z'n carrière op het spel

LONDEN, 3 JULI. De diskwalificatie van Jeff Tarango liet dit weekeinde diepe sporen achter op het gemillimeterde gras van Wimbledon. De Amerikaanse tennisser liep zaterdagmiddag eerst woedend van de baan en beschuldigde vervolgens de Franse umpire Bruno Rebeuh van corruptie.

Rebeuh heeft volgens Tarango wedstrijden cadeau gegeven aan bevriende tennissers. “Niet voor geld, maar om hun vriendschap te winnen”, zei Tarango. Toen hij daar in oktober 1993 voor het eerst van hoorde, verdween de zaak in de doofpot. “Ik heb dat destijds aan een official verteld. Afgesproken werd dat Rebeuh nooit meer een wedstrijd van mij zou leiden als ik het verder voor me zou houden.”

De Fransman zat gisteren in de stoel bij de wedstrijd tussen Tarango en de Duitser Alexander Mronz. Na een escalerend dispuut in het begin van tweede set wilde Tarango de umpire laten vervangen. Hij kreeg zijn zin niet, weigerde verder te spelen, pakte zijn tas en verdween van de baan. Zijn echtgenote ging een stap verder. Zij gaf Rebeuh een klap.

Niet bekend

De 26-jarige Tarango heeft een reputatie als probleemgeval. Hij is niet populair bij de meesten van zijn collega's - Paul Haarhuis noemt hem 'een eerste-klas matennaaier' - en heeft een fors aantal boetes verzameld wegens wangedrag. “Ik sta bekend als psycho, als heethoofd, als vals. Daarom krijg ik altijd hogere boetes dan anderen. Maar ik ben een rationeel mens”, verdedigde Tarango zich. “Ik heb een Latijnse inslag, maar ik word niet zonder reden kwaad. Ik stond met mijn rug tegen de muur en had niets meer om me mee te verdedigen.”

De (verplichte) persconferenties van spelers overschrijden zelden de maximaal toegestane tien minuten en bestaan meestal uit ongeïnspireerde antwoorden op obligate vragen. Tarango, nog ontdaan maar kalm formulerend, kreeg ruim de tijd vanaf het podium zijn hart te luchten. Ook zijn Franse vrouw, die schuin voor hem stond, bemoeide zich er mee. In gebroken Engels legde ze uit waarom ze Rebeuh een klap had gegeven. “Dat was goed. Ik denk niet dat het slecht was”, zei ze. “Hij verdiende een lesje. Als Jeff hem had geslagen had hij nooit meer kunnen tennissen, daarom deed ik het.” Tarango bedankte haar en zei haar reactie te begrijpen: “Vrouwen zijn emotioneel.”

Tennis, een sport waarin honderden spelers en speelsters meer dan honderdduizend dollar per jaar verdienen, telt ongeveer twintig professionele scheidsrechters, die een normaal salaris krijgen. Rebeuh is zo'n prof, in vaste dienst van de ATP. De scheidsrechters (umpires en supervisors) en de spelers reizen het hele jaar gezamenlijk van toernooi naar toernooi en leren elkaar, op recepties, diners of golfwedstrijden, goed kennen. Het is niet ongebruikelijk dat scheidsrechters en spelers in dezelfde hotels slapen.

Lager geplaatste spelers klagen regelmatig dat de grote sterren, die het publiek en de sponsors tevreden moeten houden, door de scheidsrechters bevoordeeld worden in twijfelgevallen. Dat mechanisme was zaterdag bijvoorbeeld zichtbaar in de wedstrijd tussen Becker en Siemerink.

De beschuldigingen van Tarango overstijgt het jaarlijkse gekibbel op Wimbledon over de prijs van de aardbeien met room. De Amerikaan heeft zijn carrière op het spel gezet. Of Tarango of Rebeuh kan het tennis vaarwel zeggen. Tarango zei zijn beschuldigingen desnoods in de rechtszaal te kunnen staven. Hij hoorde het verhaal over Rebeuh van twee vrouwen, die Rebeuh op een feestje had geprobeerd te versieren. Ze zouden bereid zijn te getuigen. Een van de spelers die door Rebeuh bevoordeeld zou zijn is de Zwitserse nummer elf van de wereld, Marc Rosset. Die reageerde hevig verontwaardigd. “Het is onzin dat ik wedstrijden zou hebben gekregen”, zei Rosset. “De ATP moet Tarango schorsen. Ik ben bereid met een petitie langs alle spelers te gaan om dat af te dwingen.”

De affaire begon op baan dertien, in een ogenschijnlijk oninteressante wedstrijd tussen de Duitser Alexander Mronz, de nummer 117, en Tarango, de nummer 80 van de ranglijst. Op de eerste koele, bewolkte dag na vijf dagen zon. De Duitser won de tie-break van de eerste set. In de tweede set serveerde Tarango bij 1-2, 15-30. Hij sloeg een ace, dacht hij, maar moest het punt overspelen. Hij protesteerde. Het publiek begon te morren. Bij 15-40 riep Tarango met zwaar aangezet Engels accent 'Shut up' naar de tribune. “Waarschuwing, wegens hoorbare obsceniteit”, oordeelde umpire Rebeuh. Tarango werd boos, begon een discussie met de Fransman en vroeg, wat zijn recht was, om de supervisor. Er kwam een Zweed, maar Tarango wilde praten met Gilbert Ysern, de Franse official bij wie hij al in 1993 in eerste instantie over Rebeuh had geklaagd.

Tarango kon de Zweedse supervisor er niet van overtuigen dat Rebeuh vervangen diende te worden door een andere umpire.

Middenin het twistgesprek ontplofte hij: “Jij bent de meest corrupte official in het tennis.” Rebeuh reageerde met het uitdelen van een strafpunt. De derde stap, na waarschuwing en strafpunt, zou diskwalificatie zijn. Maar Tarango had er genoeg van. “That's it.”