Milieu (1)

Met verbijstering lees ik de reactie van de heer Klamer op de poging van Wouter van Dieren met 'De natuur telt ook mee' aandacht voor milieuproblemen te trekken (NRC Handelsblad, 19 juni). Klamers motieven tegen dit milieudenken zijn stuk voor stuk stuitend: wij hebben het er toch niet voor over, het loopt zo'n vaart niet met de uitputting van onze aarde, details van milieurapporten kloppen niet en moeten wij ons nu beperken ten behoeve van anderen, tot aan Pekingchinezen toe? Die motieven getuigen van onverschilligheid voor de toekomst en uitsluiting van het streven naar vertrouwen in (en solidariteit met) medemensen. Voor het overleven van onze wereldbevolking is het tegendeel nu juist nodig, en natuurlijk benul van demografie en economie. Van een hoogleraar had ik dat verwacht en zeker geen flauwe vergelijking van wetenschappers met Jehova's getuigen.