In Liefde Bloeyende

Graag wil ik even terugkomen op de prachtige aflevering, uit de fraaie serie van Gerrit Komrij “In Liefde Bloeyende”, over 'Herdenking' van Staring (1767-1840) in NRC Handelsblad van 15 juni. De heer Komrij citeert wel erg willekeurig namen van buitenlandse schrijvers. Zo had ik in plaats van Victor Hugo veel liever de naam van Starings tijdgenoot Lamartine (1790-1869) geciteerd gezien en wel wegens diens gedicht 'Le Lac', waarin veel parallellen zijn te vinden met 'Herinnering': in beide gedichten gaat het om twee geliefden die een onvergetelijke avond beleven in de natuur, bij een 'plas'. Waar Staring spreekt van “Een koeltjes blies, met geur belaân...”, praat Lamartine over “le vent qui gémit” en “les parfums légers de ton air embaumé”. En beide dichters proberen deze stonden in hun gedicht vast te leggen, Staring door te schrijven:

“Leef lang in blij herdenken voort

Gewijde stond! geheiligd oord''

en Lamartine:

“Gardez de cette nuit, gardez, belle nature

Au moins le souvenir!''

Alleen, Lamartine stopt 64 breedsprakerige regels vol met talrijke uitroepen die zich als 'echo's' herhalen, terwijl de 'compacte' Staring hier slechts 24 regels nodig heeft om een diepe ingetogen suggestieve poëtische kracht te ontwikkelen die die van Lamartine voorbijstreeft.