Adelmund maakt draai met machtswoord en noodrem

DEN HAAG, 28 JUNI. Maandenlang heeft de PvdA-fractie in de Tweede Kamer de indruk gewekt dat zij van de herkeuringen van oudere WAO'ers af wilde. In het bijzonder het Kamerlid Adelmund, de voormalige vice-voorzitster van de FNV, deed daarover openlijk uitspraken.

Onderhandelingen in de coalitie met VVD en D66 leidde wel tot een pakket van maatregelen rondom de (her)keuringen, maar niet tot stopzetting ervan. Vorige week werd al duidelijk dat de PvdA voorstellen van CDA en GroenLinks om de oudere WAO'ers van de omstreden herkeuringen - en daarmee van lagere uitkeringen - te vrijwaren, toch niet zou steunen. Gisteren deden deze twee partijen een nieuwe poging Adelmund en haar fractie over de streep te trekken. Tevergeefs. De PvdA liet zich niet uit de coalitie met VVD en D66 loswrikken. Zo ontstond een debat over een machtswoord - dreigen met aftreden - van een staatssecretaris (Linschoten, VVD), dat volgens de bewindsman zelf nooit heeft bestaan. Dat ging ongeveer zo:

Rosenmöller (GroenLinks): “Machtspolitiek kan eigenlijk niet aan de orde zijn. De staatssecretaris heeft de moties stevig ontraden, maar ze niet onacceptabel verklaard. Het dilemma dat je moet kiezen tussen 117.000 WAO'ers of die ene staatssecretaris heeft zich niet voorgedaan. Er is dus ruimte, ook voor de PvdA.”

Adelmund (PvdA): “Hoewel wij zeer veel sympathie hebben voor de motie, zullen wij hem niet steunen. Voor mijn fractie blijft de noodrem 'stop de herkeuringen' actueel. Als de maatregelen onvoldoende blijken te zijn, zetten wij de noodrem in werking.”

Rosenmöller: “Wordt dat niet ongeloofwaardig? U roept dit al een jaar. U bent nu tegen een voorstel dat u een jaar geleden zelf hebt gepresenteerd.”

Adelmund: “Zonodig zullen wij de noodrem nog kunnen gebruiken. Ik kan nu niet verder gaan.”

Rosenmöller: “Er hebben duizenden mensen gedemonstreerd. Vandaag is er weer een brief van uw en mijn vakbeweging gekomen om de motie juist wel te steunen. Wat blijft er in de Kamer over van de uitspraken die u buiten de Kamer doet? Daar blijft geen spaan van heel.”

Adelmund: “Ik heb het afgelopen jaar geleerd dat meerderheden creëren in de politiek anders gaat dan in vakbonden. Het pakket maatregelen dat we nu nemen, breekt als ik u volg. Dat is dus onmogelijk.”

Rosenmöller: “U zwicht dus voor machtspolitiek. U zegt met zoveel woorden dat de staatssecretaris het 'onaanvaardbaar' heeft uitgesproken.”

Adelmund: “Als het nodig is gaan wij met de hele fractie aan de noodrem hangen, wat andere partijen in de coalitie er ook van vinden.”

Rosenmöller: “Dit is gewoon een heel grote wegschuifoperatie.”

Adelmund: “Ik kan u niet verder tegemoet komen. Een staatssecretaris kan het 'onaanvaardbaar' niet uitspreken, maar dat ligt er natuurlijk wèl!”

Rosenmöller (tot Linschoten): “Is het waar dat het voor de staatssecretaris in politieke zin onacceptabel is als de motie op een meerderheid in de Kamer kan rekenen?”

Linschoten: “Ik ben er nog niet aan toegekomen om over die vraag na te denken. Ik was ook niet van plan dat in deze fase te doen.”

Rosenmöller: “Is die vraag niet aan de orde geweest?”

Linschoten: “Precies! Die vraag is inderdaad niet aan de orde geweest. Het gaat bij ons om argumenten.”