Krajicek schrikt op Wimbledon van zijn onmacht

LONDEN, 27 JUNI. Richard Krajicek had tien dagen de tijd om na te denken over zijn eerste wedstrijd op Wimbledon. Terwijl de andere Nederlandse tennissers met veel succes een toernooi speelden in Halle, oefende Krajicek zijn slagen op gras in Engeland. Het ging goed, vertelde zijn coach Rohan Goetzke, hij speelde briljant in de training. Tien dagen nadenken en trainen resulteerden in een 7-6, 6-3 en 6-3 nederlaag in de eerste ronde tegen de Amerikaan Bryan Shelton.

Om twaalf uur gistermiddag heette de omroeper de duizenden bezoekers beleefd welkom op het zonovergoten tennispark in het zuid-westen van Londen. Een uurtje later was de vrouwenpartij op baan vijf afgelopen en mocht Krajicek het helder-groene gras op. De toeschouwers persten zich in eindeloze stromen door de nauwe paadjes langs het bijbaantje. Een gepensioneerde onderofficier in uniform riep om de tien seconden dat de trappen vrij moesten blijven. Een door een zonnesteek verbleekt ballenmeisje kwam halverwege de wedstrijd Krajicek gezelschap houden op de stoeltjes waar hij tussen de games door uitrustte. En precies om drie uur beende Krajicek met grote stappen terug naar de kleedkamer. Hij was uitgeschakeld, als eerste van de geplaatste spelers.

Al zes grand-slamtoernooien op rij voldoet Krajicek niet aan de verwachtingen. Verwachtingen die hij wekte door de halve finales in Australië en op Roland Garros te bereiken, respectievelijk in januari 1992 en juni 1993. Verwachtingen die hij steeds nieuw leven in blaast door kleinere toernooien te winnen, dit jaar Stuttgart en Rotterdam, vorig jaar Barcelona, Rosmalen en Sydney.

Krajicek redeneerde anders. “De grand-slams zijn geen obsessie voor mij. Ze zijn een obsessie voor jullie”, hield hij na afloop de Nederlandse journalisten voor. “Hoe slechter ik speel, hoe minder druk ik zelf voel. Vorig jaar had ik hier nog verwachtingen. Nu niet.” Een uur na zijn uitschakeling kon en wilde hij nog niet nadenken over de oorzaak van zijn falen.

De 29-jarige Shelton, die vorig jaar op Wimbledon in de eerste ronde Michael Stich versloeg, is de nummer 86 van de wereld. De 23-jarige Krajicek staat vijftiende op de ranglijst en was als twaalfde ingeschaald door de wijze mannen van het Seeding Committee van de All England Club. Die getallen betekenen dat hij een paar rondjes zou moeten overleven: met drie overwinningen zou hij tot de laatste zestien doordringen. Ook zijn zelfrespect vereist dat hij zichzelf nog altijd als topper gedraagt en zijn speelschema daar naar indeelt. Zijn doel was en is presteren op de grand-slams. Hij speelt de week voor Wimbledon geen toernooi. Hij traint, zoals ook Sampras, Agassi en Becker dat al jaren doen.

Maar overwinningen op lager geplaatste spelers zijn voor Krajicek al lang niet meer vanzelfsprekend. Hij verloor de laatste zes keer van Tillstrom, Cahill, Costa, Ondruska, Ilie en Shelton. Dat zijn middelmatige tennissers, die profiteerden van de kwetsbaarheden van de Nederlander.

Zijn lichaamslengte, 1.96 meter, lijkt enkel een voordeel. Het geeft hem reikwijdte bij zijn service en bij volley's aan het net. Maar even vaak verstoren zijn slingerende ledematen zijn balans. Een plotselinge verandering van richting gaat hem moeilijk af. Bovendien moet hij bij laag opstuitende ballen telkens diep door zijn knieën. Zijn lichaam is ook letterlijk kwetsbaar. Zijn schouder raakte overbelast in 1992, zijn beide knieën vorig jaar, de rechterknie dit jaar in februari. Steeds moest hij na die blessures vanuit het niets weer zijn positie heroveren.

Tennis-technisch is zijn spel voor een groot deel afhankelijk van zijn service, een van de beste van de wereld. Loopt die service, dan krijgt hij talloze 'gratis punten', verliest hij geen enkele service-game en ontmoedigt hij zijn opponent. Hapert de service, dan moet hij terugvallen op de rest van zijn spel, dat duidelijk minder verzorgd is. Hoe zwakker de service, hoe beter de return, hoe moeilijker de volley, hoe groter het vertrouwen bij zijn tegenstander.

“Mijn service, mijn service, mijn service was ver onder de maat.” Krajicek bleef het gisteren herhalen. Hij verloor tegen Shelton vijf van zijn vijftien service-games. Hij tenniste zonder wapen en schrok van zijn onmacht. Want Krajicek kreeg zestien kansen om de service van Shelton te breken. Hij benutte er slechts twee.

In de eerste set maakte hij een 3-0 achterstand ongedaan, maar verknalde hij de tie-break met 7-2. In de tweede set begon hij beter te spelen, maar verloor hij zijn service al bij 1-1. Met een dubbele fout leverde hij de set in. In de derde set kwam hij met 3-1 voor, maar verloor hij vervolgens vijf games op rij. Zijn hoofd zakte berustend tussen zijn schouders, zijn schouders schoven steeds verder naar voren.

Krajicek begon dit jaar met onder meer een prachtige reeks van tien overwinningen in Stuttgart en Rotterdam, het resultaat van een paar maanden hard trainen. Op matchpoint van de finale in Rotterdam blokkeerde zijn knieschijf. Hij moest revalideren en raakte het hervonden zelfvertrouwen weer volledig kwijt. Voor de blessure won hij zeventien van de 21 partijen die hij speelde, sinds de blessure verloor hij er twaalf van de twintig.

Met het zesde teleurstellende grand-slamresultaat is Krajicek in een nauwelijks te doorbreken vicieuze cirkel terecht gekomen. Een pragmatisch ingestelde tennisser zal zijn zelfvertrouwen terug weten te vinden met één enkele overwinning. Een perfectionist als Krajicek is pas tevreden met minimaal een evenaring van zijn beste resultaat.