Oranje in Tanzania (2)

Waarom mag de 28-jarige Willem-Alexander wel op de voorpagina vertellen wat hij denkt van het Nederlandse ontwikkelingsbeleid, en ik, de 17-jarige Franka niet? Omdat hij de kroonprins is en ik niet. Maar waarom is hij de kroonprins wel en ik niet, en waarom maakt dat verschil?

Dat komt omdat Nederland een enge ziekte heeft, namelijk 'monarchie'. Gelukkig niet in zo'n schadelijke vorm, 'constitutionele', dat betekent dat het te genezen valt en dat het met een hoop medicijnen te onderdrukken valt. Het is overdraagbaar door blauw bloed.

Deze ziekte kan je herkennen aan allerlei complicaties, meestal in de vorm van macht, die ook steeds meer bij WA te signaleren zijn. Bekende voorbeelden zijn reisjes naar het buitenland, lintjes uitdelen en doorknippen, een ernstige vorm van bovenmodaal inkomen, een plekje in het hoogste adviesorgaan van Nederland, het aanwijzen van een formateur en het jaarlijks verhaaltje-voorlezen aan alle geachte afgevaardigden.

Nederland is ziek, dat zei Lubbers toch ook al? En wie ben ik om hem tegen te spreken? Daar weet ik zelf het antwoord op: Franka en ik heb óók een mening over het ontwikkelingsbeleid. Mijn diagnose luidt: Nederland bevindt zich in de terminale fase van een constitutionele monarchie.