Jongen of meisje (2)

Rita Kohnstamm vraagt zich af waarom ze kennelijk zo onethisch denkt over selectie van een kind van het gewenste geslacht. Met het toegeven aan een algemeen menselijke wens, als voorkeur voor een meisje of een jongen, doe je toch niemand kwaad, en Chinese toestanden met een mannenoverschot zijn in Nederland niet te verwachten, zo stelt ze.

Toch stemmen juist deze buitenlandse ervaringen tot nadenken. Wereldwijd 'missen' er 100 miljoen vrouwen als gevolg van selectieve abortus provocatus, selectieve ondervoeding van meisjes, onvoldoende gezondheidszorg voor vrouwen en geweld tegen vrouwen. Op de aanstaande wereldvrouwenconferentie in Peking zullen Nederlandse NGO's en de Nederlandse overheid zich inspannen om de positie van vrouwen wereldwijd te verbeteren, en daarmee proberen deze tendensen terug te dringen. Alleen al dat maakt de Nederlandse overheid ongeloofwaardig als zij mogelijkheden tot selectie van geslacht op niet-medische gronden in eigen land toestaat.

De stap van het gewenste geslacht naar het gewenste uiterlijk met blauwe ogen en blond haar wordt door Rita Kohnstamm afgedaan met het argument van verschil in techniek tussen sekse-selectie en genetische manipulatie. Beide (met uitzondering van medische indicaties in verband met erfelijke aandoeningen) dragen echter bij aan het idee van het aanschaffen van kinderen als consumptiegoederen. Juist deze opinie van het maakbare en planbare kind kan gezien worden als verschijnsel passend bij een steeds individualistischer wordende samenleving, waar Rita Kohnstamm kennelijk geen problemen mee heeft. Anderen, die bezorgd zijn over de positie van vrouwen, gehandicapten, en anderszins minderbedeelden in Nederland en wereldwijd, en die hun twijfels hebben over de steeds verdergaande medicalisering van (on)vruchtbaarheid zetten terecht vraagtekens bij deze nieuwe technologieën. Vanuit deze visie kan sekse-selectie niet anders dan als onethisch beschouwd worden.