Fysiotherapie

In reactie op de regeringsmaatregelen met betrekking tot fysiotherapie het volgende. De fysiotherapeuten hebben zich vakinhoudelijk sterk ontwikkeld, vooral de laatste vijftien jaar. Juist hun mogelijkheden om via de fysieke klachten de patiënt ook inzicht te geven in stressfactoren geeft de fysiotheraptie zo'n helende positie in onze maatschappij.

Er wordt nu met de fysiotherapeuten en de patiënten omgegaan alsof ze tarieven zijn, geen mensen. En als het dan over tarieven gaat worden heel veel uren gemakshalve niet geteld, uren die ze besteden aan rapporteren, vergaderen, onderhouden van contacten met collega's en andere medische en paramedische disciplines. Bijscholen is vrije tijdsbesteding en valt buiten de tariefsberekening.

Riskeert deze regering niet dat goed opgeleide mensen liefde voor hun werk en medemens onze maatschappij niet langer meer kunnen dienen? De fysiotherapie zit nog altijd in een afhankelijke positie. Waarom mag de mondig geworden burger pas na verwijzing bij de fysiotherapeut terecht? Terwijl juist de fysiotherapeut degene is met de meeste deskundigheid op het gebied van het bewegingsapparaat. De fysiotherapie lijkt in een onverdiende en onverstandige gedoogzone terecht te komen. Hopelijk brengen alle protesten de beleidsmakers tot andere inzichten.