Zonder naam

Schrijf je wel eens een brief? Vaak genoeg? Dan ben ik benieuwd hoe je die verstuurt. O, je faxt hem altijd. Dat is het snelst. Gelijk heb je, maar dan zijn deze woorden niet voor jou geschreven. Dit gekartelde stukje papier ken je alleen als je wel eens postzegels koopt. Het liefst een heel vel of een serie aan de kant, anders loop je het mis. Wie zegels uit het midden van een vel koopt krijgt het niet.

Hoe moeten we het noemen? Ik had het over 'gekarteld stukje papier', maar dat is natuurlijk veel te lang. Zo ver ik weet bestaat er geen naam voor. Dat is goed te begrijpen. De rol die het in ons leven speelt is veel te klein. In geen verhaal komt het voor, in geen film zie je het op tafel liggen en het is misschien ook nog nooit getekend.

Een beetje vreemd is dat wel. Hoeveel postzegelvellen worden er niet elke dag gedrukt met boven en beneden, links en rechts steeds het gekartelde papier waar we het over hebben. Als je het in z'n geheel ziet is het net een lijst om een schilderij. Ik vroeg een vriend wat hij ervan dacht. Hij vond het prettig om het weg te scheuren, meer niet.

Een papieren lijst? Veel te deftig. Postzegelstrookje? Dat klinkt niet mooi en bovendien staat in dat woord de zegel zelf ten onrechte voorop. Weet je wat? We laten het zo. Er zijn al genoeg dingen met duidelijke namen, als een emmer of een kar, een deur of een huis, een doos of een boek.

Het is misschien wel aardig dat soms iets geen naam hoeft te hebben. Plak die zegels op je brieven, gooi het papier dat overblijft in de prullenmand en denk er niet meer aan.

Maar het bestaat wel.

    • K. Schippers