1001

Verder. Ik heb nog aantekeningen uit Zwitserland. Over de manier van kijken van gemzen, de manier van lopen van koeien, de manier van vliegen van arenden. En als het héél mooi moet worden, iets onvergetelijks, iets dat in één klap alles goedmaakt, zou het over het geluid van een goudvink kunnen gaan.

Of iets grappigs - over Rekel en klassieke muziek.

Of iets aandoenlijks - over mijn gehechtheid aan bepaalde schoenen.

Of iets nog aandoenlijkers - over een kalfje dat dinsdag werd geveild in Makkinga.

Of iets grimmigs - over de Brent Spar. Ministers als milieuactivisten, dat was toch een vreemde ervaring. Benieuwd of ze nu in Duitsland ook wat gaan doen aan de snelheid van hun BMW's. Of hier in Nederland aan de verloedering van de Waddenzee.

Jeetje, wat een drukte in mijn hoofd. Het lijkt wel een ziekenhuisscène. De zuster is net langsgeweest om te vragen of het bezoek afscheid wil nemen. Er worden handen geschud en kussen gegeven. Iedereen praat door elkaar. Gauw gauw. Want dit moet nog gezegd en dat moet nog gezegd. Terwijl alles allang gezegd is, of nooit gezegd zal worden.

    • Koos van Zomeren