Rod Stewart mist schorre lokroep in Ahoy'

Concert: Rod Stewart. Gehoord: 20/6 Ahoy', Rotterdam.

Het merkwaardigst aan het optreden van Rod Stewart, gisteravond in de Ahoy'-hal in Rotterdam, was de podiumopstelling. Dat het concert in the round was, waarbij het podium in het midden van de zaal staat, is sinds Diana Ross geen bijzonderheid meer. Maar de lokatie van het tweeëntwintigkoppige orkest, onder een reusachtige kaasstolp in het midden van dat podium, was een noviteit. De stolp kon bovendien naar believen op en neer bewegen, om in de gerezen stand dienst te doen als extra podium voor Rod Stewart.

Maar hoe ingenieus ook, in de hitte van gisteravond was de aanblik van tweeëntwintig muzikanten onder een glazen stolp nogal onaangenaam. En wat de tweeëntwintig bijdroegen aan de muziek, was niet hoorbaar. Gelukkig had Stewart ook nog een twaalfpersoons band bij zich, bestaand uit blazers, drie achtergrondzangers, twee keyboardspelers en vier gitaristen.

Het was een overdadige show voor het bijna uitverkochte Ahoy', waar al snel een café-achtige sfeer ontstond met zang, dans en veel bier. Stewart, in hagelwit piratenbloesje en zwarte stretchbroek, speelde zijn hits en liet de nummers van zijn pas verschenen cd, A Spanner In The Works, goeddeels achterwege. Dat was geen gemis, aangezien daar vooral zoete ballades op staan, en de fans komen voor songs als Da Ya Think Im Sexy, Hot Legs en You're In My Heart.

Voor het laatst waarschijnlijk, want de vijftigjarige Rod Stewart heeft aangekondigd dat dit zijn laatste tournee zal zijn. En al rent hij kittig het podium rond, gooit hij nog altijd zijn hoofd in de nek bij het zingen en schopt hij onderwijl wat voetballen de zaal door, er ontbrak wel iets. En dat was zijn stem. De schorre lokroep met de van soulzanger Sam Cooke overgenomen frasering is versleten tot een moeizaam gepiep. Toch speelde hij twee uur, en toen bij Tom Waits' Downtown Train de stoppen waren doorgeslagen, begon hij, toen het defect verholpen was gewetensvol opnieuw.