Ongekende nederlaag

DAT EEN VAN DE grootste ondernemingen ter wereld door de knieën gaat voor een simpele protestactie op het Europese vasteland is ongelofelijk nieuws. Het besluit van Koninklijke Olie/Shell om alsnog af te zien van het plan om het olieplatform Brent Spar in de Atlantische Oceaan af te zinken, is maar met één woord samen te vatten: een ongekende nederlaag.

In een paar weken tijd heeft een onderneming, die vorig jaar nog op de tweede plaats stond van de mondiale winst-ranglijst, toegegeven aan protesterende burgers en politici die stuk voor stuk over minder financiële middelen beschikken. Zo werd in enkele weken ook een oplossing ten grave gedragen voor een probleem waaraan jaren was gewerkt, zowel technisch als politiek en publicitair. Op het moment dat de Duitse minister van financiën Theo Waigel zich tegen dumping uitsprak, en aldus het activisme van Greenpeace een politieke basis verschafte, werd de argumentatie van Shell hulpeloos gepruttel. Het feit dat de verschillende directeuren van Shell in Groot-Brittannië, Duitsland en Nederland elkaar begonnen tegen te spreken, illustreerde dat treffend. Het concern verkeert in een bestuurlijke spraakverwarring door de lopende reorganisatie van zijn hoofdkantoor.

Shell kan nu zijn wonden likken. Het bedrijf heeft een deel van de markt, de consumentenmarkt van het volk dat auto rijdt maar ook milieubewust wil zijn, kennelijk onjuist in kaart gebracht. Die fout herstellen zal een langdurig proces worden. De enige troost voor Shell is dat het niet alleen staat. Alle andere oliemaatschappijen, die de afgelopen weken nadrukkelijk hun mond hebben gehouden, zullen zich nu ook moeten buigen over de vraag hoe ze verder met hun afval omgaan.

INTUSSEN HEBBEN de politici, die zich de afgelopen weken hebben gehaast om op de fiets van Greenpeace te kunnen meeliften, nu een probleem. De Brent Spar was niet het enige olie-eiland in de Noordzee. Overal liggen platforms die eens zullen moeten worden opgedoekt. Als de overheden, die zich in de affaire-Brent Spar hebben geroerd, het serieus menen, zullen ze alternatieven moeten presenteren. Inclusief de kosten voor de burger, zowel de ecologische als de fiscale. Want als de afhandeling van het succes van Greenpeace verder aan deze actiegroep wordt overgelaten, zal de nederlaag van Shell voor iedereen zinloos blijken te zijn.