YVONNE GEUL (18), GEZAKT; 'Ja, wat nu? Geen idee'

Examen: VWO, Samenwerkingsschool in Waddinxveen Vakken: Nederlands, Engels, natuurkunde, scheikunde, wiskunde B, biologie en geschiedenis

Toekomst: ?

“Tussen half twee en half vijf, zeiden ze, zullen we je bellen als je een her hebt. Om één uur zat ik pal op de telefoon. Doodzenuwachtig. Het bleef stil. Half twee. Niets. Ik werd rustiger. Misschien was ik geslaagd, voor mijn schoolonderzoeken stond ik ook voldoende. Twee uur. Stilte. Ik ging boven stofzuigen, de tijd doden. Tien over twee. Paf. Je hoopt dat het iemand is die per ongeluk belt. Nee: 't was mijn klassedocent. Yvonne, zei ze, ik denk dat het erg mis is met het examen en toen dreunde ze de cijfers op. Eerst alle zessen, en toen drie vijven. Voor natuurkunde, scheikunde, en wiskunde-b. Dat moeilijke wiskunde-b, waarvoor iedereen er een punt bijkreeg. Mij heeft het niet geholpen. Ik barstte in huilen uit, met van die grote uithalen. Ik heb gejankt en gescholden. En het hield die middag niet meer op. Ik was een zielige zombie.

Je bent gezakt en dan vraag je je af: ja hallo, waar heb ik het twee jaar voor gedaan. Ik had namelijk mijn HAVO-diploma al op zak. Maar dat VWO-papiertje is heel belangrijk, en dus ga je verder. Ook omdat ik mijn leven lang al medicijnen wil studeren. Mijn tantes zitten in de verpleging, en op televisie blijven die kunstig operende chirurgen me fascineren. Laatst nog bij Catharine Keijl. Nou ja, gezakt dus. En dan zegt iedereen wat is nu en jaar op een mensenleven? Dan denk ik: drie jaar, want de laatste twee jaar waren niet echt leuk.

Ik ben geen Kies-exact meisje en ook niet echt een VWO-type. Toen ik in de vijfde kwam dacht ik, jullie zijn echt mijn stereotype atheneumklas. Jongens, heel serieus, een beetje suf, saai, en nooit uitgaan. Die zich druk maken om een so'tje meer of minder. Maar dat trok bij, ik ben met ze gaan skiën en we hebben kerstdiner gehad. En sommigen deden nooit ene knal omdat ze makkelijk zonder kunnen.

“Nee, het is vooral de leerstof en de school. Spuugzat was ik dat. Je wil meer vrijheid voor jezelf. Maar je mag niet voor jezelf bepalen welke lessen je volgt, je komt helemaal dood thuis, gek van het hangen. En intussen moet je leren, presteren, je krijgt een cijfer en that's it. Kennis, tuurlijk. Maar de manier waarop werd zo zinloos. De helft had ik al gehad, wist ik allang. De schrijfopdrachten kon ik wel dromen. Als ik meer mijn eigen tijd had mogen indelen had ik misschien wel mijn examen gehaald.

Ja, wat nu? Geen idee. Ik werk in een tuinkwekerij om geld te verdienen voor twee weken Frankrijk, 5,86 per uur. Sjouwen, verpotten, stekken, en met de handen werken. Dat helpt je denken. Dinsdag ga ik wiskunde-b herkansen. En volgend jaar ga ik of fysiotherapie doen, als ik daar met mijn HAVO-diploma tussenkom. Of deelcertificaten halen met een eenjarige opleiding erbij. Schoevers of zo en het jaar daarna medicijnen. Ik ben niet van plan huisvrouwtje te zitten zijn. Ik heb niet voor niets geleerd, ik wil een goeie baan. Ook omdat ik een dure smaak heb en wel een beetje behoorlijk geld wil verdienen. En het zal me lukken ook. De discipline, die is er.''