José Carreras: carnaval op een ijskoud Vrijthof

MAASTRICHT, 16 JUNI. Het publiek had er drie uur in de stromende regen bij een temperatuur van amper tien graden voor moeten kleumen, maar bij de derde toegift klonk het 'O sole mio' dat met witte wolkjes uit de mond van José Carreras kwam, des te hartverwarmender. “Als hier iemand applaus verdient, is het ieder van u”, troostte de meestertenor zijn gehoor. En toen hij vervolgens met de sopraan Isabel Rey de Brindisi-aria uit La Traviata inzette, begon het publiek deinend mee te la-la-laën. Zo werd het toch nog even carnaval op het Vrijthof.

Het noodlot sloeg gisteravond aan de voet van de Sint Servaas even hard toe als in menig echte opera. Het Carerras-concert dat de Duitse impresario Klaus Ulrich met veel moeite in Aken had georganiseerd, was gestuit op bezwaren van een andere impresario, die in oktober in dezelfde stad een concert met dezelfde zanger had georganiseerd. Geen nood, de Akense burgemeester Linden liet zijn Euregionale hart spreken en belde zijn Maastrichtse ambtgenoot Houben met het verzoek het concert over te nemen. Voor de gelegenheid werd de Aachener Kultursommer omgedoopt in Aken-Maastricht-Cultuurzomer. Carreras vond het prima, als hij maar tegen een historisch decor kon zingen en als er maar absolute stilte rond het plein zou hangen. Aan alle wensen werd voldaan: het Vrijthof werd met een hoog hek afgeschermd, de ondergrondse parkeergarage werd gesloten, de politie zette de straten rond het plein af, het vliegverkeer koos een andere route, de AWACS-basis in Geilenkirchen hield zijn toestellen uit de buurt en de pastoor van de Sint Servaas legde zijn klokken het zwijgen op. De café-houders rond het Vrijthof kregen een arrogant briefje van de gemeente met de goede raad uiterste stilte te betrachten, anders zou de heer Carreras zijn optreden wel eens vroegtijdig kunnen afbreken. “Wij maken nooit lawaai”, zegt Willy Brokamp, ex-blonde pijl van MVV en Ajax en tegenwoordig uitbater van café Aux Pays-Bas. Uit het dakraam op zolder stak het hoofd van de kok, die een avondje vrij had genomen. “Een echte liefhebber. Hij zingt zelf in een mannenkoor”, aldus Brokamp.

Veel plezier heeft de Duitse organisatie niet beleefd aan het concert. Van de 9000 kaarten werd maar de helft in de voorverkoop verkocht voor prijzen van tussen de 60 en 250 gulden. Om quitte te spelen hadden de organisatoren gisteravond nog 1500 kaarten moeten verkopen maar op het getik van de regen na bleef het stil bij de kassa's. “Wilt u mijn kaartjes niet voor de helft van de prijs overnemen?” vroeg een man onder een paraplu, “Mijn vrouw wil hier niet in de regen komen zitten. Een paar uur later zat hij toch op zijn klapstoeltje, gehuld in een Regenmantel mit Kaputze für einmaliges Gebrauch die de organisatoren voor de meedogenloze prijs van vijf gulden verkochten. Op zijn hoofd tikten de regendruppels en schuin boven hem, op de eerste verdieping van restaurant Panache, de couverts op de borden met asperges in botersaus. Daar zaten de liefhebbers van opera voor het open raam te genieten van hun José Carreras-menu.