Ik wil; De verjaardag van de beer

Geachte dieren

Ik ben volgende week jarig. Ik wil dat jullie allemaal komen en allemaal een grote taart meenemen die ik lekker vind, dus geen algentaart of zoute grindtaarten of van die hele luchtige taarten waar niets in zit. Ik wil alleen grote, zware taarten, anders hoeven jullie niet te komen.

Als cadeau wil een mond die zo groot is dat ik de taarten met één hap kan opeten. Anders duurt het te lang. De beer.

De dieren gingen meteen aan het werk. Zoete geuren rezen omhoog, en aan de oever van de rivier bouwden de specht en de krekel een enorme mond.

Toen de beer jarig was zat hij in een gemakkelijke stoel op de open plek midden in het bos. Tussen de bomen door zag hij de eerste dieren al aankomen.

'Waar is mijn cadeau?' riep hij ze tegemoet.

'Hier', riepen de specht en de krekel terug. Ze liepen naar hem toe en legden hun cadeau voor hem neer.

'Gefeliciteerd, beer', zeiden ze.

De beer zette de enorme mond meteen op zijn gezicht en vroeg: 'Hebben jullie ook taarten?'

'Ja', zeiden de specht en de krekel. 'Alsjeblieft.' Ze gaven hem twee reusachtige honingtaarten die ze nauwelijks konden optillen. De beer deed zijn mond open en at met twee happen de taarten op.

'Waar zijn de andere gasten?' vroeg hij toen.

'Hier', zeiden de andere dingen die van enige afstand hadden staan toekijken.

'We komen er al aan'.

Ze liepen langzaam naar de beer toe. Iedereen had een reusachtige taart bij zich. In een onafzienbare rij liepen ze langs de beer, zeiden: 'Van harte gefeliciteerd, beer', gaven hem de taart en zagen hoe de beer de taart met één hap opat.

In het gras op de open plek bleven ze wachten tot iedereen geweest was.

'Zo', zei de beer toen hij de laatste taart had doorgeslikt. 'Dat was een mooie verjaardag.' Hij leunde achterover in de stoel, deed zijn ogen dicht en begon tevreden te snurken.

Besluiteloos stonden de dieren om hem heen. Er was niets te eten. En als ze zouden gaan zingen of dansen zouden ze de beer misschien weer wakker maken. Maar ze waren blij dat de beer tevreden was.

Na een tijdje gingen ze weer naar huis. Ze groetten elkaar en zeiden dat ze tenminste niet meer zo'n zware taart hoefden mee te torsen.

Niet lang daarna kregen ze weer een brief van de beer, waarin hij schreef dat hij weliswaar niet jarig was, maar toch nog graag nog eens zo'n feest wilde geven. Een cadeau hoefden ze niet mee te brengen, dat had hij al. Maar wel taarten. Grote taarten.