Caroline Coehorst

Caroline Coehorst. Galerie Nouvelles Images, Westeinde 22, Den Haag. T/m 12 juli. Di t/m za 11-17u. Prijzen van ƒ 3.500,- tot ƒ 4000,-

In Nederland zul je waarschijnlijk goed moeten zoeken om ze nog aan te treffen: die eeuwige, troosteloze winkels waarvan het interieur wordt gedomineerd door hardboard en gebarsten formica en waar de koopwaar al decennialang lijkt te bestaan uit roze gebloemde douchemutsen en Picasso-gordijnen. Voor haar mooie, droevig-anachronistische fotoserie van stoffen-, gordijnen- en tapijtwinkels vertrok fotografe Caroline Coehorst (1963) dan ook naar Antwerpen en Brussel, waar zulke winkels nog volop blijken te bestaan.

De kracht van Coehorsts serie, die bij Nouvelles Images uit tien foto's bestaat, is vooral de gelaagdheid. Op het eerste gezicht toont ze vooral haar interesse voor de verschillende stoffen en hun textuur; de vervallen weelderigheid van tapijtstalen, de joyeuze modieusheid van gordijnen en de steriele wolligheid van in plastic verpakte badmatten. Pas later merk je dat de foto's een anachronistische wereld tonen - de jaren zeventig die rechtstreeks naar de jaren negentig zijn getransporteerd. Dat het toch echt hedendaagse foto's zijn, weet Coehorst subtiel duidelijk te maken door op iedere foto de gevolgen van twintig jaar verval zichtbaar te maken: altijd is er wel een gelige muur met vochtvlekken of een stukgerafelde kokosmat in beeld.

Toch houdt Coehorst je als toeschouwer door haar manier van fotograferen aan het twijfelen. De interieurs zijn niet strak uitgelicht, maar baden in een wat gelig licht, wat de sfeer van vergeefsheid en verval alleen maar versterkt. En daarom lijkt het ook een gelukkige keuze van de fotografe om op haar foto's geen enkel mens af te beelden: ieder kleding-detail dat maar even naar het heden had verwezen had het effect van deze foto's onmiddellijk verstoord.