Slaande rechter

Het bericht in NRC Handelsblad van 8 juni - een van de vice-presidenten van de Amsterdamse rechtbank ervan wordt verdacht een NS-conducteur te hebben mishandeld, omdat zij haar trein miste, nadat de conducteur had gevraagd om haar vervoerbewijs te tonen - is naar mijn mening niet zo opmerkelijk. Een rechter is immers ook maar een mens. Wel opmerkelijk is het feit dat rechtbankpresident mr. R.C. Gisolf haar niet tijdelijk van haar werkzaamheden heeft ontheven.

Een van de voornaamste redenen dat burgers bij een geschil niet zelf klappen uitdelen, maar naar de rechter stappen, wordt op deze manier namelijk ondergraven. Burgers verwachten immers dat een deskundige rechter van onbesproken gedrag de tijd zal nemen om hun geschil zorgvuldig te beslechten. Normaal gesproken is het al geen eenvoudige zaak om te accepteren dat je door een rechter in het ongelijk wordt gesteld. Als die rechter overspannen is, dan komt dit de acceptatie van door deze rechter gewezen vonnissen natuurlijk niet ten goede. Met als risico dat burgers net als de rechter om wie het hier gaat, maar weer eigen rechtertje gaan spelen. Zeker gezien de enorme werkdruk op de schouders van de rechterlijke macht, is het zaak om op een rechtvaardige en niet overdreven manier op deze zaak te reageren. Toch is het voor mij onbegrijpelijk dat mr. Gisolf zijn overspannen vice-president niet een tijdje met betaald verlof heeft gestuurd. Wellicht laat de werkdruk bij de Amsterdamse rechtbank dit niet toe.