Headhunting

Het artikel 'Headhunting onder Jaargenoten', door J. Mat (w&o, 1 juni) doet mij het volgende opmerken.

1. Als ik het artikel lees, lijkt het of de tijd meer dan 75 jaar is teruggedraaid. Stalinistisch: tachanoff-arbeider, stalinistisch/fascistisch: medemensen bespioneren. In sociaal opzicht zijn we dan weer bij af. Het artikel is duidelijk overtrokken.

2. Ik meen dat het organiseren van een bazar voor de plaatselijke geitenfokvereniging toch weinig te maken heeft met het aanpakken van de huidige problemen van concerns als RSV (destijds), Philips, Fokker, Daf, Signaal, die ook veel internationaal (in een vaak politieke sfeer) moeten opereren. Uit oogpunt van ervaring voor 'hogere' posten zou menig werkstudent beter scoren voor wat betreft organisatie, volhouden, improviseren, plannen, bekeren, oplossen problemen en dergelijke.

3. Als men zo 'hoog' is aangeland, heeft men geen 'vrienden' en sociale kontakten meer, maar vleiers en profiteurs; dat betekent zeer eenzaam zijn. Oudere sociale contacten hebben geen waarde meer.

4. Het bezwaar tegen deze 'top'- of 'piek'-mensen is dat ze iets 'opwerpen' of voorstellen. Tegen de tijd dat het uitgewerkt en toegepast moet worden, zijn ze al weer verdwenen naar een hogere functie elders. Van 'sturen' en 'leidinggeven' is dan geen sprake meer; alleen van (extra) belasting voor het middenkader.

5. Ten slotte komt men weer bij het aloude adagium kip-ei of ei-kip: wie beoordeelt de beoordelaars? Iemand van 22-25 jaar? Of een extern bureau dat zijn geld moet opbrengen?

    • J.G. Huizinga