Het onverwachte nut van een proces-verbaal

Wij, gewone burgers, dromen misschien van een lot uit de loterij of een mooie vakantie, boeven hebben hun eigen dagdromen. En niet alleen eigen dagdromen, ook eigen mythes, gewoonten en taal. In vijf afleveringen praten mensen uit het milieu over wat hen zoal bezighoudt.

Boeven hebben weinig op met burgers. Met politiemensen hebben zij zo mogelijk nog minder op. Niet alleen is de politie de natuurlijke vijand van de boef, de politie wordt vaak gezien als een verzameling boeven in uniform. In vrijwel alle verhalen van criminelen duikt de 'corrupte politieman' op. Wat heksen en tovenaars voor sprookjesvertellers zijn, zijn 'corrupte agenten' voor criminelen.

De coffeeshophouder in de binnenstad is nog steeds boos wanneer hij naar een plek op de muur boven de trap wijst. Daar zat zijn kluis. Het kluisje zat vol voor de politie kwam en was leeg toen de politie vertrok, zegt hij. Hij noemt namen van mensen die voor hem kunnen getuigen dat het kluisje vol was. “De politie komt. Zeggen: 'Ik ben politie, jij bent boef.' Kijken, kijken waar geld.” Hij heft zijn handen in mediterrane berusting hemelwaarts: het zij zo.

Wegens corruptie ontslagen politiemensen hanteren zelf het eufemisme 'veilig stellen' voor het meenemen van in beslag genomen goederen. Het blijft niet bij stelen van in beslag genomen goederen en het wegnemen van geld, zeggen criminelen.

Niet bekend

Wie een partij verdovende middelen koopt, betaalt vooraf aan de leverancier een deel van de prijs. Wanneer de partij in Nederland is aangekomen volgt de zogeheten 'afleveringsbetaling'. Ook wanneer de handelaar van zijn contrabande wordt beroofd moet hij de gehele partij betalen. Er is maar één ontsnappingsclausule; als je kunt aantonen dat de politie een partij heeft onderschept. Dan hoeft het resterende bedrag niet te worden betaald.

“Een vrachtwagen van me”, zegt een magere man met piekhaar, “werd door de politie aangehouden. Mijn mannen, die een container met hasj moesten ophalen, werden gearresteerd.” Na drie dagen werden 'zijn' mannen echter weer in vrijheid gesteld. Omdat de rechter-commissaris niet tot verlenging van de voorlopige hechtenis overging, zo legt de advocaat van de magere man uit, hoefde hij ook geen strafdossier aan de verdediging te geven. Dus was er geen papier wat aan de leverancier getoond kon worden.

Omdat de handelaar geen bewijs aan de leverancier kon overhandigen dat de politie de partij in beslag had genomen stuurde de buitenlandse leverancier er enkele incasseerders op uit om het afgesproken bedrag op te halen. Er vond een schietpartij plaats.

Ook de oud-hasjhandelaar in de binnenstad gelooft dat de politie tweedracht probeert te zaaien onder criminelen. “Een keer is een partij weed uit Columbia waarin ik geld had zitten onderschept, zonder dat daar enige ruchtbaarheid aan is gegeven. Natuurlijk had ik een advocaat voor vijfduizend gulden een proces verbaal kunnen laten vervalsen. Dan laat ik hem dat valse proces verbaal naar de leverancier sturen en zeg: 'bel mijn advocaat maar'.” Gelukkig, zegt de handelaar, geloofden 'zijn' Columbianen hem.

De magere handelaar zegt dat hij nog steeds op de loop is voor zijn buitenlandse leverancier. Om de zoveel tijd hoort hij dat er weer iemand uit een warm land naar Europa is gekomen met een boodschap van lood voor hem. Het ongerief dat daaruit voortkomt wijt hij aan de politie.