De droom van Toetjesland gaat helaas niet in vervulling

Voorstelling: Alfabet Soep, gezelschap: De Meekers, choreografie: Arthur Rosenfeld i.s.m. Ana Teixidó, muziek: collage, decor: Edwin Kolpa, kostuums: Marianne Strategier. Gezien: 9 juni, Theater De Krakeling, Amsterdam. Daar nog te zien 16,17 en 18 juni. Informatie verdere voorstellingen: 020-6929603.

Tijdens en op initiatief van het Haagse Holland Dance Festival 1993 presenteerde het eigenzinnige duo Arthur Rosenfeld/Ana Teixidó hun eerste speciaal voor de jeugd gemaakte dansproduktie Beschadigde Sprookjes. Het bleek een schot in de roos, publiek en pers reageerden enthousiast en de produktie heeft dan ook tot nu toe door het land getrokken. In het kader van het huidige Holland Festival heeft het koppel een tweede jeugddansproduktie gemaakt, die waarschijnlijk een even succesvolle toekomst tegemoet gaat, want ook Alfabet Soep is een amusante collage van absurde situaties, goed gekozen muziekfragmenten en swingend, vitaal uitgevoerd danswerk. Het onderwerp van Alfabet Soep is eten. De hoofdpersoon - Candy - wil niet komen als ze aan tafel geroepen wordt. Ze heeft geen honger zegt ze, maar in werkelijkheid heeft ze geen zin in spruitjes en wil ze alleen maar toetjes eten. Ze droomt van Toetjesland- daar wil ze naar toe. Ze ontmoet een groepje mensen dat constant met etenswaren in de weer is. Ze worden eerst achtervolgd door een kok met een grote taart, worden later hoogopspringende en buitelende haasjes die voorzichtig een ei leggen. Als de eieren door de kok verzameld zijn en geklutst worden, komt de draaiende vorkbeweging terug in het hele lijf. Zo krijgen de diverse etenswaren vaak een eigen karakteristieke beweging mee, verpakt in vlot aan elkaar geschakelde humoristische voorvallen. Iemand wordt als een kerstboom opgetuigd met slierten spaghetti, bananen dienen als wapens, de weggeworpen schillen veroorzaken spectaculaire valpartijen, een hap vies eten leidt tot veel schudden en onderstebovenhoudingen. Ook geluiden die met eten gepaard gaan of er door ontstaan zoals boeren en winden worden niet vergeten, er is een steekspel met enorme asperges en er wordt door een Dracula-achtige figuur fiks in nekken gebeten. De arme Candy blijft ondanks al haar pogingen tot aansluitng een buitenstaander. Ze grijpt overal naast, moet vervelende klusjes opknappen en wordt in een fragment zelfs letterlijk 'honds' behandeld. Pas als ze de kok, die aan het eind de hele troep weer achterna zit, zijn eigen taart in het gezicht duwt, wordt ze geaccepteerd. Maar een toetje krijgt ze de hele voorstelling niet- ze mag er over blijven dromen. Alfabet Soep is onderhoudend, fantasierijk, heeft een mooie combinatie van slapstick-humor, absurditeit, zieligheid, heldendom en is soms even lekker griezelig of eng. Het bewegingsmateriaal is fris en dynamisch en is goed in de ruimte geplaatst. Ik zou het graag veel exacter, subtieler en vormbewuster uitgevoerd hebben gezien, waardoor onder meer het imaginaire touwspringen een gevarieerder en virtuoser element zou kunnen krijgen. En dat spelletje met de uitspugende balletjes lijkt me niet zo verstandig. Jonge kinderen doen gauw iets na, zeker als ze met een voorstelling meeleven en dat doen ze met Alfabet Soep. Dan kan dit onschuldig lijkend spelletje in hun geval aardig gevaarlijk worden.