Stadsprovincie (4)

De bevolking wees de stadsprovincie af, bestuurlijk Nederland in totale ontreddering achterlatend met de vraag: hoe kon het zo gebeuren en hoe moeten we nu verder? Het is bedroevend en teleurstellend, maar ook typisch Nederlands. Besturen op de vierkante millimeter. Want nergens is de bestuurlijke dichtheid zo hoog als in Nederland.

Naar mijn mening zouden we eens over de grenzen van ons land moeten kijken, waar gebieden zo groot als de Randstad veelal een bestuurlijk geheel vormen en zich als zodanig een sterke positie kunnen verwerven in het Europese en mondiale krachtenspel. Wij zouden, wanneer het om dergelijke (boven)nationale belangen gaat, ook moeten toewerken naar grote sterke gemeenten van een omvang minimaal zo groot als de nu afgestemde stadsprovincies. De besturen van deze gemeenten zouden zich dan moeten beperken tot de hoofdlijnen en de kaders vaststellen en voorwaarden scheppen waarbinnen kleinere demokratisch gestructureerde eenheden uitvoerings- en beheerstaken kunnen uitvoeren. Deze kleinere eenheden zouden dan kunnen samenvallen met stadsdelen of de kleinere gemeenten die in die grote gemeente zijn opgegaan. Op deze wijze kan een stukje historisch gegroeide functionaliteit en identiteit gehandhaafd worden, waaraan de burgers mijns inziens terecht grote waarde toekennen. Tegelijkertijd kan een serieuze invulling worden gegeven aan de rol van de burger waar het gaat om de zorg en de verantwoordelijkheid voor de directe woon- en leefomgeving.