De Oerblaf

Oosthonds en Westhonds is niet hetzelfde.

In het Westhonds klinkt de w soms als een r

(roef in plaats van woef

Maar soms ook de mengvorm: rwoef).

In het Oosthonds klinkt de a meer als een oe

(waf klinkt meer als woef)

Daarnaast ook zg. 'ablautende' vormen

(Zoals in wäfwäf en wöfwöf).

Het is aannemelijk

Dat deze vormen teruggaan

Op het Wolfs en het Dogs

(Ostrodog en Visidog).

Tegenwoordig klinkt in het Oosthonds

De b soms als een harde w:

Wau-wau inplaats van Bow-wow

(zie: 'From Bauwaus to Ourwows').

Vroeger mocht op de orthodoxe hondenschool

Alleen Westhonds worden gebruikt.

Wie blafte in het Oosthonds

Kon rekenen op een uitbrander.

Dat wil dus zeggen mensen 'die niet weten hoe beperkt hun kennis is, zelfs als het hun met argumenten wordt voorgehouden', nietwaar Siem? Ik moet toegeven, inzicht in mijn zwakheden kan ik haar niet ontzeggen. Een van de meest kwetsbare is dat ik behoefte heb 'erbij te horen'. In haar artikel stond daarover nog een andere zin die bepaald djahat (en kasar) was, ik kan me er niet toe brengen die te citeren. Maar het is waar: de mensen die ik prober te overtuigen zijn in de eerste plaats de leden van de zogenaamde 'Indische gemeenschap'. Dat is omdat het in dit pokkenland (ik woon er nu ruim vijf jaar en wennen zal ik er nooit) de enige mensen zijn bij wie ik mij thuis en op mijn gemak voel. Ook zijn het de enige mensen, of bijna, van wie het me iets kan schelen wat ze denken, vooral als het iets ongunstigs is over mij. Maar ik probeer niettemin om strikt compromisloos de waarheid te zeggen, en het is niet te ontkennen dat ik daar in Indische kring niet veel succes mee heb gehad. Dat is onplezierig, vooral wanneer je ziet hoe allerlei vals sentiment en aanstellerij er bij diezelfde Indische gemeenschap ingaan als koek. Onlangs nog, op een voorleesmiddag in een boekhandel, heb ik iemand die bekend staat als een 'Indische schrijfster' horen voorlezen met een zogenaamd 'Indisch accent' dat zo vals was als een drieguldenbiljet, zodat ik stierf van plaatsvervangende schaamte. Maar ik was de enige, tegen zoiets protesteert niemand. En dat is nog een betrekkelijke onschuldig voorbeeld.