Cocktail met Dickens

Carlo Fruttero & Franco Lucentini: The D Case. Uitg. Chatto & Windus, 424 blz. Prijs ƒ 34,60.

Het Italiaanse crime-duo Carlo Fruttero en Franco Lucentini munt uit in verfijnde, wereldse misdaadromans, die nu ook een voor een in het Engels verschijnen. Bij The D Case (La verità sul caso D.) lag die vertaling voor de hand, aangezien meer dan tweederde van het boek bestaat uit een oorspronkelijk Engelse tekst: de gepubliceerde hoofdstukken van een van de grote raadsels uit de literatuur, Charles Dickens' onafgemaakte roman The Mystery of Edwin Drood. Bij zijn dood in 1870 liet Dickens weinig of geen aanwijzingen omtrent het verdere verloop van het vreemde, beklemmende verhaal achter en in de loop der jaren heeft theorie zich op theorie gestapeld, de een nog vergezochter dan de ander.

De twee Italianen hebben de tekst van Dickens gebruikt voor een sprankelende en inventieve postmoderne cocktail: op een conferentie over onafgemaakte meesterwerken - Schuberts Achtste, Puccini's Turandot, Poe's Gordon Pym - die in Rome plaatsvindt, zijn 's werelds beroemdste detectives bijeen om onder hoede van de voorzitter van The Dickens Society de raadsels rondom Edwin Drood op te lossen. In The D Case worden de hoofdstukken uit de roman afgewisseld met het relaas van de conventie, waarin kopstukken als Maigret, Hercule Poirot,Sherlock Holmes, Nero Wolfe, Father Brown en Philip Marlowe zich met de verborgen aanwijzingen in de tekst bezighouden - hoewel de laatste liever aan de bar hangt met Lew Archer. De toon is licht en speels, maar uit alles blijkt dat Fruttero en Lucentini de tekst van Edwin Drood zorgvuldig tegen het licht hebben gehouden en goed op de hoogte zijn van leven en werken van Dickens en zijn tijdgenoten, waaronder die van zijn vriend, later rivaal, Wilkie Collins.

Dickens onvoltooide roman over de plotselinge verdwijning van de weesjongen Edwin Drood en zijn getourmenteerde, aan opium verslaafde voogd John Jasper is doortrokken van dood en verderf, wat sterk contrasteert met het geflirt en gekissebis op de Italiaanse conferentie. Er worden intelligente hypothesen geopperd, er wordt gefilosofeerd over Dickens, over plagiaat, over gespleten persoonlijkheden en telepathie. Het is Poirot die, geholpen door Holmes, op de valreep met de definitieve oplossing aan komt zetten, niet zozeer van het raadsel Edwin Drood, maar dat omtrent Charles Dickens zelf.