Autoloos Athene

In Athene doet zich de laatste weken een geval van massale autosuggestie voor dat in toenemende mate mijn verbazing wekt.

Ruim een maand geleden kwam de minister van milieuzaken met de aankondiging dat het 'historische centrum' van de hoofdstad voor een proefperiode van drie maanden autovrij zou worden gemaakt. De burgemeester, die van de oppositiepartij is, stelde zich er achter en samen wijdden ze in een feestelijke ceremonie, met het doorknippen van een lint, de nieuwe constellatie in. Persbureaus zorgden ervoor dat het 'autoloze centrum van Athene' wereldnieuws werd.

Er werd melding gemaakt van de drie minibuslijnen die gratis door de binnenstad zouden rijden, en er verschenen vrolijke foto's van koetsjes die zich daar weer waagden, en van laterna's - een soort pianola uit de negentiende eeuw - die hun wijsjes weer konden spelen op de rijweg. Het was allemaal in de Hermesstraat waar de topfunctionarissen ook doorheen waren gewandeld.

Een dag later wilde ik hetzelfde doen - een heerlijke wandeling maken door de stille binnenstad. Alleen koos ik een andere invalshoek: de Kolokotronisstraat. Tot mijn verbazing ontwaarde ik er meer auto's en michanákia (motorfietsen) dan ooit en het stonk er ook erger dan vroeger. Hetzelfde deed zich voor in de Euripides- en Sofoklesstraat, drukke marktstraten. Toen ik de kaart raadpleegde die door de organisatoren trots was verspreid, zag ik dat dit 'uitzonderingsstraten' waren, en bij nadere bestudering bleek mij dat eigenlijk de meeste wegen deze titel hadden gekregen.

Het hele project behelst een driehoek waarvan geen van de zijden langer is dan een kilometer. Daarbinnen zijn in feite slechts twee verbindingswegen autovrij geworden: de Hermesstraat (niet geheel) en de Periklesstraat. De Aeoloustraat was al jaren eerder, met groot succes maar zonder veel ophef, wandelaarsgebied geworden.

Voor mij had de berg een muis gebaard, en ik voelde mij ook een beetje als de jongen die ziet dat de keizer geen (nieuwe of oude) kleren aan heeft. Dat men hier maar blijft juichen over het autoloze centrum kan mede worden toegeschreven aan het feit dat het project de bijval heeft van regering en oppositie - ik heb nog geen krant onder ogen gehad die heeft gemerkt dat de 'uitzonderingsstraten' nu aan ergere congestie onderhevig zijn en dat er geen sprake is van een ontmoedigingsbeleid.

Iedereen juicht over de Hermesstraat waar het zo idyllisch is geworden en waar zowel publiek als winkeliers tevreden zijn. En de algehele blijheid is natuurlijk ook het grote lichtpunt van de hele affaire. Hoe klein ook, er is toch een stapje gezet in de richting van een milieuvriendelijk Athene. Men heeft allerlei plannen - zo wil men ook de boulevard die om de Akropolis loopt voor wandelaars reserveren. Maar de bewoners van de smalle straten waar dan de auto's op zijn aangwezen houden hun hart nu al vast.