Toni Rominger van tweede tot laatste dag in 'maglia rosa'

MILAAN, 6 JUNI. Het eerste doel, de Giro d'Italia winnen, is binnen. Het tweede, de Tour de France, spookte al in Milaan al door het hoofd van Toni Rominger toen hij met zijn dochter Rachel op de arm zijn eerste eindzege in de Giro vierde. De Rus Berzin en de Let Oegroemov flankeerden de Helveet op het podium op de Piazza del Cannone. Beiden met een achterstand van respectievelijk iets meer dan vier en bijna vijf minuten.

De houder van het werelduurrecord loodste de roze leiderstrui na 3806 kilometer zonder noemenswaardige rafels over de eindstreep in Milaan, waar de Italiaan Giovanni Lombardi de slotrit op zijn naam bracht. Rominger schoof meteen de favorietenrol voor de Ronde van Frankrijk van zich af. “Door mijn zege in deze Ronde hoef ik de Tour niet zo nodig te winnen. Mijn motivatie is afgenomen.” De sponsor wil echter dat hij zich in Frankrijk goed manifesteert. Na zijn overwinning in Italië gunt Rominger zich drie dagen om te herstellen. Dat doet hij thuis in Monaco. “Aan het einde van de week ga ik naar Venetië voor een tijdrit, daarna rijd ik de Ronde van Zwitserland.”

'Toni de Muis' is de derde Zwitser na Hugo Koblet ('50) en Carlo Clerici ('54) die de Ronde van Italië wint. Het was de honderdste zege voor Rominger in zijn loopbaan. Hij droeg het 'Maglia Rosa' vanaf de tweede dag. De eerste leider was de Italiaanse sprinter Mario Cipollini, die halverwege de tocht wegens een knieblessure de karavaan verliet. De eindzege van Rominger, die op de slotdag nog bij de dopingcontrole langs moest, is niet of nauwelijks in gevaar geweest.

Rominger won de 78ste editie van de tocht door Italië zoals Indurain de afgelopen jaren de Tour de France won: hij verdedigde in de bergen de voorsprong die hij in de tijdritten had genomen. Hij werd eerste in alle drie de races tegen het uurwerk en een etappe met aankomst bergop. De concurrentie spartelde tegen, maar meer ook niet. Ook al riepen de Gewiss-ploegmakkers Berzin en Oegroemov, gesteund door ploegleider Emmanuele Bombini, dat de weergoden de Zwitser een handje hadden geholpen.

De verliezers doelden op de negentiende etappe, die wegens lawines op de Colle dell'Agnello drastisch werd ingekort. Volgens Bombini hadden zijn twee pupillen Rominger in de 'Koninginnerit' op weg naar Briancon aan het wankelen kunnen brengen. Achteraf is dat gemakkelijk praten. Bombini baseerde zijn visie op de etappes van vrijdag en zaterdag, toen Rominger licht verzwakte. “Ik betreur het ten zeerste dat die rit werd ingekort. Rominger was mijns inziens die dag rijp gesloopt te worden”, aldus Bombini. Bluf, want de pogingen vrijdag en zaterdag liepen op niets uit. De tijdwinst die Berzin en Oegroemov pakten, was te verwaarlozen.

De vraag is nu of de man van gewapend beton het hoge niveau kan vasthouden tot aan de start van de Tour. Eén ding staat vast: in Frankrijk is de tegenstand aanmerkelijk zwaarder. Rominger moet weer het duel aangaan met Miguel Indurain, de viervoudige Tourwinnaar, wiens vorm met de week stijgt. “De vorm van Indurain baart me geen zorgen. Ik heb hem al eens verslagen in een tijdrit in de Tour van 1993.”

De Nederlanders speelden een figurantenrol in de Giro. Debutant Patrick Jonker was de beste, maar hij is een Australiër met een Nederlands paspoort. Erik Breukink eindigde op ruim twee uur van Rominger, maar de Nederlander rekent desondanks stellig op selectie voor de Tour. Als superknecht voor Alex Zülle en Laurent Jalabert, die voor ONCE als kopmannen worden afgevaardigd. (ANP)